Το τελευταίο γνωμικό που κατατέθηκε

Ο Χρύσιππος ο Σολεύς είπε: " "Θα συμπεραίναμε στην περίπτωση ενός όμορφου σπιτιού ότι χτίστηκε για τους ιδιοκτήτες τους και όχι για ποντίκια. Οφείλουμε επομένως, με τον ίδιο τρόπο, να θεωρούμε το σύμπαν σαν το σπίτι των θεών.""
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φύση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φύση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 26 Φεβρουαρίου 2013

Η σχέση του ανθρώπου με την φύση



Όλη η ιστορία του ανθρώπου και η σχέση του με την φύση σε 4 λεπτά...


Κυριακή 3 Μαΐου 2009

Σκαρίμπας

Από τον ιστότοπο http://www.zsynantisi.com/synantiseis/grafi/index.htm

Όλα αυτά τα ζώα του Παράδεισου μή φαγόντα από το Δέντρο της Γνώσεως, μείναν εκεί αδιανόητα και μακάρια τρώγοντας κάθε τόσο κι’ από έναν «αδελφό» τους. Λόγου χάρη ο πάνθηρας αρπάζει ένα ζαρκάδι ή μια αγριοκατσίκα και την τρώει. Η νυφίτσα, ένα ποντικάκι. Ο κάπρος, ένα, μωρό ακόμα, γουρουνάκι. Τρώει τόνα τάλλο νά χορτάσουνε ώστε να μην πεθάνουνε της πείνας. Ύστερα πάνε να χωνέ­ψουνε και ξαναπάν την άλλη μέρα... στο κυνήγι.

Εμείς σκοτώνουμε κατά χιλιάδες τους ομοίους μας και δεν, τουλάχιστο, τους τρώμε, αλλά τους αφήνουμε εκτάδην τους στα «πεδία της τιμής!» και τους τρων τα φαλακρά όρνια των έρήμων.

Πόσο μακρυά άπ’ την αλήθεια πού βρισκόμαστε!

Πόση μάς χρειάστηκε «αφαίρεση» και άγνοια για να γίνουμε ειδικοί στο πώς… να μην ξέρουμε ότι τίποτα δεν ξέρουμε! Ο Πολιτισμός δεν είναι απόχτημα. Είναι απώλεια του α-πολιτιστικού Παραδείσου μας. Αυτό το χάσιμο μάς κόστισε τη νίλα μας και θα μας κοστίσει πολύ σύντομα και την εξαφάνισή μας απ’ τον πλανήτη. Εμωράνθη μας το άλας της κρίσης και ο νους. Απέστη μας η στοργή της Μάνας Φύσης. Το τάχατις εκείνο που δεν μας έδωσεν αυτή, το φιάξαμε ελόγου μας και δεν την έχουμε ανάγκη. Μάλιστα, ας πάρει και μαθήματα από μάς, να μην το ένα θηρίο τρώει το άλλο με τα δόντια του, αλλά με... την ηθικολογία και το Νόμο. Κατά τούτο υπερέχομεν εμείς από τις τίγρεις και τις ύαινες. Οργάζουμε όλες του έτους τις ημέρες, ενώ ο γάιδαρος, μόνον το Μάη (... με το παλαιό ημερολόγιο!) και δεν δαγκώνει τις γαϊδάρες του, όπως εμείς τις «συνομιλήτριές μας» μέχρι πόνου....

Και ιδού το αποτέλεσμα: Ο τίμιος, είναι τίμιος όχι γιατί πράγματι είναι τέτοιος, αλλά γιατί, καπάτσο κι’ επιτείδιο δεν τον έχει μαγκώσει του Ποινικού νόμου ή τσιμπίδα. Μά­λιστα, όχι σπάνια, τόσην η τιμιότητά του έχει αυθεντία, που μπορεί να ποιεί εκ του ασφαλούς κάθε ατιμία χωρίς το φόβο των χειροπέδων και του Νόμου. Ποιος θα τόλμαε να τον έλεγε άτιμον αυτόν, χωρίς ο ίδιος να πάει σηκωτός στις φυλακές; Ο υβρισθείς, είναι «ανώτερος υπονοιών!» Και η «Σεβάσμια Δέσποινα» (η γυναίκα του), διόλου μαστροπός και ξελογιάστρα….

Πέμπτη 23 Απριλίου 2009

"Δεντρο-εξολοθρευτής" ("Tree-terminator")

Ξεκίνησα να γράψω μια ανάρτηση για το παρακάτω βίντεο. Αλλά είναι τόσες οι ηθικο-τεχνολογικο-οικονομικο-κοινωνικο-περιβαντολλογικές προεκτάσεις όπως και οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους όταν το εξετάζεις ως προς τη συμπεριφορά μας ως είδος που αυτοαποκαλείται νοήμον.. που χάθηκα στην...απεραντότητά τους!

Σκέφτηκα, για να δικαιολογήσω την αδυναμία μου να το περιγράψω, ότι είναι μια από αυτές τις εικόνες που τα πολλά λόγια είναι φτώχεια ή...ίσως πάλι,
να μην υπάρχουν αρκετά λόγια!

Το είχα δει πριν λίγο καιρό στο Discovery Channel όπου εκθειάζονταν
[λόγ. < ελνστ. ἐκθειάζω 'λατρεύω σαν θεό'] ` οι δυνατότητες (ταχύτητα και η δύναμη φυσικά) καθώς και η τεχνολογία του "Δεντρο-εξολοθρευτή". Λίγο από την δύναμη ήταν βεβαίως και η "δύναμη" του ανθρώπινου μυαλού!

Εγώ με την σειρά μου, προσπαθώ να αντιστέκομαι και να μην προσκυνάω είδωλα. Ίσως έτσι, βλέποντας το απογυμνωμένο, μόνο από αυτές τις τέσσερις θεότητες, θέλω ειλικρινά να ζητήσω προκαταβολικά συγνώμη που σας υποβάλλω σε τέτοιο θέαμα...


Δευτέρα 13 Οκτωβρίου 2008

Ένας "άγριος" διδάσκει τους "πολιτισμένους"...


Το βρήκα εδώ και το αναδημοσιεύω αυτούσιο, γιατί το θεωρώ απαραίτητο μάθημα που θα έπρεπε να διδάσκεται στο σχολείο...

Σ
ίατλ:
Αρχηγός μιας φυλής… Ινδιάνων
Προς τον Πρόεδρο της Αμερικής, Φραγκλίνο Πήρς
όταν ο τελευταίος ζήτησε από τον Σιατλ να πουλήσει στην κυβέρνηση τη γη του.

Ο μεγάλος αρχηγός στην Ουάσιγκτον μηνάει πως θέλει να αγοράσει τη γη μας.Ο μεγάλος αρχηγός μηνάει ακόμα φιλικά και καλοθέλητα. Καλοσύνη του, γιατί ξέρομε πως αυτός λίγο τη χρειάζεται αντίστοιχα τη φιλία μας.Την προσφορά του θα τη μελετήσομε, γιατί ξέρομε πως αν δεν το πράξομε, μπορεί ο λευκός να προφτάσει με τα όπλα και να πάρει τη γη μας.
Πώς μπορείτε να αγοράζετε ή να πουλάτε τον ουρανό - τη ζέστα της γης; Για μας μοιάζει παράξενο. Η δροσιά του αγέρα ή το άφρισμα του νερού ωστόσο Δε μας ανήκουν. Πώς μπορείτε να τα αγοράσετε από μας;

Κάθε μερος της γης αυτής είναι ιερό για το λαό μου. Κάθε αστραφτερή πευκοβελόνα, κάθε αμμούδα στις ακρογιαλιές, κάθε θολούρα στο σκοτεινό δάσος, κάθε ξέφωτο και κάθε ζουζούνι που ζουζουνίζει είναι, στη μνήμη και στην πείρα του λαού μου, ιερό.
Ξέρομε πως ο λευκός δεν καταλαβαίνει δεν καταλαβαίνει τους τρόπους μας.Τα μέρη της γης, το ένα με το άλλο, δεν κάνουν γι’ αυτόν διαφορά, γιατί είναι ένας ξένος που φτάνει τη νύχτα και παίρνει από τη γη όλα όσα του χρειάζονται.

Η γη δεν είναι αδερφός του, αλλά εχθρός που πρέπει να τον καταχτήσει, και αφού τον καταχτήσει πηγαίνει παρακάτω. Με το στομάχι που έχει θα καταπιεί τη γη και θα αφήσει πίσω του μια έρημο. Η όψη που παρουσιάζουν οι πολιτείες σας, κάνει κακό στα μάτια του ερυθρόδερμου.

Όμως αυτό μπορεί και να συμβαίνει, επειδή ο ερυθρόδερμος είναι άγριος και δεν καταλαβαίνει.
Αν αποφασίσω και δεχτώ, θα βάλω έναν όρο. Τα ζώα της γης αυτής ο λευκός θα πρέπει να τα μεταχειριστεί σαν αδέρφια του. Τι είναι ο άνθρωπος δίχως τα ζώα; Αν όλα τα ζώα φύγουν από τη μέση, ο άνθρωπος θα πεθάνει από μεγάλη εσωτερική μοναξιά, γιατί όσα συμβαίνουν στα ζώα, τα ίδια συμβαίνουν στον άνθρωπο.
Ένα ξέρομε, που μπορεί μια μέρα ο λευκός να το ανακαλύψει;ο Θεός μας είναι ο ίδιος Θεός. Μπορεί να θαρρείτε πως Εκείνος είναι δικός σας, όπως ζητάτε να γίνει δική σας η γη μας.

Αλλά δεν το δυνόσαστε. Εκείνος είναι Θεός των ανθρώπων.Και το έλεός Του μοιρασμένο απαράλλαχτα σε ερυθρόδερμους και λευκούς.Αυτή η γη Του είναι ακριβή. Όποιος τη βλάφτει, καταφρονάει το Δημιουργό της. Θα περάσουν οι λευκοί - και μπορεί μάλιστα γρηγορότερα από άλλες φυλές.Όταν μαγαρίζεις συνέχεια το στρώμα σου, κάποια νύχτα θα πλαντάξεις από τις μαγαρισιές σου. Όταν όλα τα βουβάλια σφαχτούν, όταν όλα τα άγρια αλόγατα μερέψουν, όταν την ιερή γωνιά του ΄δασους τη γιομίσει το ανθρώπινο χνώτο και το θέαμα των φουντωμένων λόφων το κηλιδώσουν τα σύρματα του τηλέγραφου με το βουητό τους, τότες που να βρεις το ρουμάνι; Που να βρεις τον αϊτό;

Και τι σημαίνει να πεις έχε γειά στο φαρί σου και στο κυνήγι;Σημαίνει το τέλος της ζωής και την αρχή του θανάτου.
Πουθενά δε βρίσκεται μια ήσυχη γωνιά μέσα στις πολιτείες του λευκού. Πουθενά Δε βρίσκεται μια γωνιά να σταθείς να ακούσεις τα φύλλα στα δένδρα την άνοιξη ή το ψιθύρισμα που κάνουν τα ζουζούνια πεταρίζοντας.

Όμως μπορεί, επειδή, καταπώς είπα, είμαι άγριος και δεν καταλαβαίνω - μπορεί μοναχά για το λόγο αυτόν ο σαματάς να ταράζει τα αυτιά μου. Μα τι μένει από τη ζωή, όταν ένας άνθρωπος δεν μπορεί να αφουγκραστεί τη γλυκιά φωνή που βγάνει το νυχτοπούλι ή τα συνακούσματα των βατράχων ολόγυρα σε ένα βάλτο μέσα στη νυχτιά;Ο ερυθρόδερμος προτιμάει το απαλόηχο αγέρι λαγαριασμένο από την καταμεσήμερη βροχή ή μοσχοβολημένο με το πεύκο. Του ερυθρόδερμου του είναι ακριβός ο αγέρας, γιατί όλα τα πάντα μοιράζονται την ίδια πνοή - τα ζώα, τα δένδρα, οι άνθρωποι.

Ο λευκός δε φαίνεται να δίνει προσοχή στον αγέρα που ανασαίνει. Σαν ένας που χαροπολεμάει για μέρες πολλές, δεν οσμίζεται τίποτα.
Αν ξέραμε, μπορεί να καταλαβαίναμε - αν ξέραμε τα όνειρα του λευκού, τις ελπίδες που περιγράφει στα παιδιά του τις μακριές χειμωνιάτικες νύχτες, τα οράματα που ανάφτει στο μυαλό τους, ώστε ανάλογα να δέονται για την αυριανή. Αλλά εμείς είμαστε άγριοι. Μας είναι κρυφά τα όνειρα του λευκού. Και επειδή μας είναι κρυφά, θα εξακολουθήσομε το δρόμο μας. Αν τα συμφωνήσομε μαζί, θα το πράξομε, για να σιγουρέψουμε τις προστατευόμενες περιοχές που μας τάξατε.

Εκεί θα ζήσομε, μπορεί, τις μετρημένες μέρες μας καταπώς το θελήσομε. Όταν ο στερνός ερυθρόδερμος λείψει από τη γη, και από τη μνήμη δεν απομείνει παρά ο ίσκιος από ένα σύννεφο που ταξιδεύει στον κάμπο, οι ακρογιαλιές αυτές και τα δάση θα φυλάγουν ακόμα τα πνεύματα του λαού μου - γιατί αυτή τη γη την αγαπούν, όπως το βρέφος αγαπάει το χτύπο της μητρικής καρδιάς.

Αν σας την πουλήσουμε τη γη μας, αγαπήστε την καθώς την αγαπήσαμε εμείς, κρατήστε ζωντανή στο λογισμό σας τη μνήμη της γης, όπως βρίσκεται τη στιγμή που την παίρνετε, και με όλη σας τη δύναμη, με όλη την τρανή μπόρεση σας, με όλη την καρδιά σας, διατηρήστε τη για τα τέκνα σας, και αγαπήστε την καθώς ο Θεός αγαπάει όλους μας.

Ένα ξέρομε - ο Θεός σας είναι ο ίδιος Θεός.

Η γη Του είναι ακριβή.

Ακόμα και …ο λευκός δεν γίνεται να απαλλαχτεί από την κοινή μοίρα!

Να συμπληρώσω εγώ απλώς εδώ μια ινδιάνικη "προφητεία - κατάρα":

"Μόνο όταν το τελευταίο δέντρο έχει κοπεί,

και το τελευταίο ποτάμι έχει δηλητηριαστεί,

και το τελευταίο ψάρι έχει πιαστεί,

θα συνειδητοποιήσετε ότι τα λεφτά δεν τρώγονται."


Θέμα επίκαιρο δεν βρίσκετε;


Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2008

Ευχαριστούμε που επιλέξατε τον πλανήτη γη σαν το μέσο μεταφοράς σας μέσα στο σύμπαν...

Ζούμε σ 'έναν καταπληκτικό κόσμο. Αλλά μέσα στα γκρίζα κτίρια της πόλης, προσπαθώντας να κρατηθούμε στους ρυθμούς της, χάνουμε την ουσία. Ξεχνάμε ότι είμαστε μέρος της φύσης, ξεχνάμε να χαζέψουμε και να χαλαρώσουμε στην φύση.

Πρέπει να θυμηθούμε ότι η ζωή δεν χρειάζεται πολλά πράγματα και ότι πρέπει από σεβασμό σ' αυτήν και στους γύρω μας να ζούμε απλά.

Να νοιαζόμαστε περισσότερο για τους άλλους, να μιλάμε ευγενικά και να προσπαθούμε να κάνουμε την ημέρα μας όμορφη. Ο άνθρωπος δεν ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα ζώα για την λογική του, ξεχωρίζει από την ανθρωπιά του. Αν το θυμόμαστε αυτό, τα υπόλοιπα θα τα αναλάβει αυτός που έκανε τους παρακάτω "πίνακες"...


Εγγραφή μέσω email

Enter your email address:

Blog Widget by LinkWithin