Μια χαρά τα είπε ο Τζιμάκος στην βράβευση για τον άντρα της χρονιάς που μας πέρασε. Δεν έχουμε δημοκρατία αγαπημένε μου ακροατή, κομματική χούντα έχουμε, είπε επί λέξη. Βασισμένοι και οργανωμένοι πάνω σε αυτήν έχουμε καταφέρει να κάνουμε το πολίτευμά μας κακιστοκρατία*. Οι κάκιστοι μας κυβερνούν και αποφασίζουν για εμάς οδηγώντας το καράβι που λέγεται ψωροκώσταινα σε επικίνδυνες θύελλες. Πότε θα καταλάβουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν κάνουν για καμιά δουλειά γιατί απλούστατα δεν έχουν δουλέψει ούτε μια μέρα στη ζωή τους;
Όλη η ιστορία της ανθρωπότητας μπορεί να αποδοθεί με μία πρόταση: Δίψα για δύναμη. Η δημοκρατία που μας λένε ότι έχουμε υπάρχει μόνο κατά φαντασία. Δημοκρατία χωρίς δικαιοσύνη δεν υπάρχει. Στο παρακάτω απόσπασμα (§298 από τους Στοχασμούς του Πασκάλ) μια σύντομη εξήγηση της ιστορίας μας:
Δικαιοσύνη, ισχύς. Είναι δίκαιο αυτό που είναι δίκαιο να ακολουθείται. Είναι αναγκαίο αυτό που είναι το πιο ισχυρό να ακολουθείται. Η δικαιοσύνη δίχως τη δύναμη είναι ανίκανη. Η δύναμη χωρίς τη δικαιοσύνη είναι τυραννική. Η δικαιοσύνη δίχως δύναμη είναι αντιφατική, γιατί υπάρχουν πάντοτε οι κακοί. Η δύναμη χωρίς τη δικαιοσύνη είναι κατακριτέα. Πρέπει λοιπόν να βάλουμε μαζί τη δικαιοσύνη και τη δύναμη. Και για να το κάνουμε αυτό, πρέπει αυτό που είναι δίκαιο να είναι ισχυρό, ή αυτό που είναι ισχυρό να είναι δίκαιο.
Η δικαιοσύνη αμφισβητείται. Η δύναμη είναι πολύ λογική και αναμφισβήτητη. Έτσι δεν μπόρεσαν να δώσουν τη δύναμη στη δικαιοσύνη, γιατί η δύναμη αντιμάχεται τη δικαιοσύνη, και έχει πει ότι αυτή ήταν άδικη και έχει πει επίσης ότι αυτή ήταν εκείνη που ήταν δίκαιη. Και έτσι μη μπορώντας να κάνει αυτό που είναι δίκαιο να γίνει ισχυρό, έκανε αυτό που είναι ισχυρό να γίνει δίκαιο.
Και κάτι ακόμα. Οι αρχαίοι Έλληνες δεν έτρεφαν ελπίδες. Με τον μύθο της Πανδώρας είχανε ελευθερωθεί όλα τα κακά εκτός από την ελπίδα που έμεινε μέσα στο κουτί. Η ελπίδα για αυτούς, αντίθετα με ότι πιστεύουμε σήμερα, σήμαινε παραίτηση και ζω σημαίνει δεν παραιτούμαι. Εμείς έχουμε καταφέρει να βγάλουμε από το κουτί ότι οι αρχαίοι θεωρούσαν το χειρότερο από όλα τα κακά. Πότε θα καταλάβουμε ότι η ελπίδα είναι μια ψευδαίσθηση που απλά μας κάνει να είμαστε πιο ευτυχισμένοι για όσο αγωνιζόμαστε;
Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, μόνο να, τώρα τελευταία δεν αισθάνεται και πολύ καλά. Χαιρετίσματα στην εξουσία αδέλφια...
* Ο όρος κακιστοκρατία κλάπηκε από το πολύ ενδιαφέρον και πρωτότυπα σκηνοθετημένο Lucky People Center International.
