Γράμμα από το Νότο

Αναδημοσίευση από τον Simpleman

Όχι , δεν είμαστε όλοι Έλληνες. Αφήστε μας να λύσουμε τα θέματα μόνοι μας αυτή την φορά. Δεν έχει ανάγκη από γάζες το δέντρο που κόπηκε από την ρίζα. Αφήστε το να βρει τον τρόπο μόνο του να ξαναθεριέψει ή αν δεν έχει γερές ρίζες να εξαφανισθεί για να μην μετατραπεί σε κισσό. Είναι συγκινητικές οι πικετοφορίες και τα κείμενα συμπαράστασης σας μέσω διαδικτύου αλλά είναι πλέον πολύ αργά. Αργήσατε, Ευρωπαίοι, να κατανοήσετε τι μας φυλούσαν για το τέλος οι δικοί σας εξουσιαστές που έχουν τα τσιράκια τους στην Ελλάδα από την εποχή παλαιών Φιλελλήνων. Εθελοτυφλούσατε και τώρα τα γράμματά σας και οι δηλώσεις σας μοιάζουν με επικήδειο μπροστά σε μία ψαροκασέλα που μας έβαλαν για φέρετρο. Όχι δεν είμαστε όλοι Έλληνες, γιατί εμείς κάνουμε την απάνθρωπη πορεία  τώρα και γι’ αυτό αφήστε μας τουλάχιστον την ικανοποίηση να λέμε ότι ο δρόμος αυτός που παγώνει τα πόδια μας είναι αποκλειστικά δικός μας.

Δεν είμαστε όλοι Έλληνες, διότι ούτε εμείς εδώ κάτω στο Νότο των Βαλκανίων δεν είμαστε όλοι της ίδιας ράτσας. Χωριστήκαν τα τσανάκια μας από καιρό. Από την μια μεριά έχουμε τους υποτακτικούς των κομμάτων νέων και νεοεισαγώμενων και από την άλλη τους μοναχικούς που προσπαθούν να σώσουν από τον βομβαρδισμό τουλάχιστον την αξιοπρέπεια του να φέρεις το ασήκωτο όνομα Έλληνας. Για το λόγο αυτό όταν γράφετε επιστολές συμπαράστασης να βάζετε υποσημειώσεις σε ποιους τις στέλνετε γιατί σε αυτόν τον καφενέ στριμώχθηκαν αγρίως τα παλικάρια από τις αδελφές.  Αν το κάνετε για να προλάβετε το τσουνάμι που έρχεται προς τη μεριά σας τότε οι δηλώσεις συμπαράστασης φανερώνουν δειλία να αντιμετωπίσετε τα δικά σας ψηφισμένα εξουσιαστικά γουρούνια. Δηλώνετε φόβο για την πάρτη σας και όχι αλληλεγγύη για μας.

Το μόνο που μπορείτε να κάνετε μέσα από το φιλεύσπλαχνο  φιλελληνικό σας πνεύμα είναι να προστατέψετε από τα νύχια των δήθεν πολιτισμένων συμπολιτών σας τους Έλληνες που μεταναστεύουν για να επιβιώσουν στον δικό σας τόπο. Να γίνετε σύμμαχοι τους στο δικό σας έδαφος και όχι στο δικό μας γιατί αυτές οι συμμαχίες εισαγωγής μάς έχουν ακρωτηριάσει 200 χρόνια τώρα. Να μην αφήνετε κανέναν να τους πει: «Έλληνα, μού χρωστάς». Να υπερασπιστείτε τουλάχιστον αυτόν που μπορείτε και αφήστε εμάς ήσυχους αυτόν τον σκληρό χειμώνα που θα κάνει χρόνια να τελειώσει. Αφήστε μας ήσυχους διότι πρέπει να μάθουμε από την αρχή. Να καθαρίσουμε το τοπίο, να φτιάξουμε καινούργια θεμέλια, να ξεθάψουμε την σφαγιασμένη  μας ηθική. Να ξαναγίνουμε Έλληνες, όχι για να μας θεωρείτε φίλους σας, αλλά για να ξαναγίνουμε η έμπνευσή σας.

Κακιστοκρατία.

Μια χαρά τα είπε ο Τζιμάκος στην βράβευση για τον άντρα της χρονιάς που μας πέρασε. Δεν έχουμε δημοκρατία αγαπημένε μου ακροατή, κομματική χούντα έχουμε, είπε επί λέξη. Βασισμένοι και οργανωμένοι πάνω σε αυτήν έχουμε καταφέρει να κάνουμε το πολίτευμά μας κακιστοκρατία*. Οι κάκιστοι μας κυβερνούν και αποφασίζουν για εμάς οδηγώντας το καράβι που λέγεται ψωροκώσταινα σε επικίνδυνες θύελλες. Πότε θα καταλάβουμε ότι αυτοί οι άνθρωποι δεν κάνουν για καμιά δουλειά γιατί απλούστατα δεν έχουν δουλέψει ούτε μια μέρα στη ζωή τους;

Όλη η ιστορία της ανθρωπότητας μπορεί να αποδοθεί με μία πρόταση: Δίψα για δύναμη. Η δημοκρατία που μας λένε ότι έχουμε υπάρχει μόνο κατά φαντασία. Δημοκρατία χωρίς δικαιοσύνη δεν υπάρχει. Στο παρακάτω απόσπασμα (§298 από τους Στοχασμούς του Πασκάλ) μια σύντομη εξήγηση της ιστορίας μας:

Δικαιοσύνη, ισχύς. Είναι δίκαιο αυτό που είναι δίκαιο να ακολουθείται. Είναι αναγκαίο αυτό που είναι το πιο ισχυρό να ακολουθείται. Η δικαιοσύνη δίχως τη δύναμη είναι ανίκανη. Η δύναμη χωρίς τη δικαιοσύνη είναι τυραννική. Η δικαιοσύνη δίχως δύναμη είναι αντιφατική, γιατί υπάρχουν πάντοτε οι κακοί. Η δύναμη χωρίς τη δικαιοσύνη είναι κατακριτέα. Πρέπει λοιπόν να βάλουμε μαζί τη δικαιοσύνη και τη δύναμη. Και για να το κάνουμε αυτό, πρέπει αυτό που είναι δίκαιο να είναι ισχυρό, ή αυτό που είναι ισχυρό να είναι δίκαιο.

Η δικαιοσύνη αμφισβητείται. Η δύναμη είναι πολύ λογική και αναμφισβήτητη. Έτσι δεν μπόρεσαν να δώσουν τη δύναμη στη δικαιοσύνη, γιατί η δύναμη αντιμάχεται τη δικαιοσύνη, και έχει πει ότι αυτή ήταν άδικη και έχει πει επίσης ότι αυτή ήταν εκείνη που ήταν δίκαιη. Και έτσι μη μπορώντας να κάνει αυτό που είναι δίκαιο να γίνει ισχυρό, έκανε αυτό που είναι ισχυρό να γίνει δίκαιο.

Και κάτι ακόμα. Οι αρχαίοι Έλληνες δεν έτρεφαν ελπίδες. Με τον μύθο της Πανδώρας είχανε ελευθερωθεί όλα τα κακά εκτός από την ελπίδα που έμεινε μέσα στο κουτί. Η ελπίδα για αυτούς, αντίθετα με ότι πιστεύουμε σήμερα, σήμαινε παραίτηση και ζω σημαίνει δεν παραιτούμαι. Εμείς έχουμε καταφέρει να βγάλουμε από το κουτί ότι οι αρχαίοι θεωρούσαν το χειρότερο από όλα τα κακά. Πότε θα καταλάβουμε ότι η ελπίδα είναι μια ψευδαίσθηση που απλά μας κάνει να είμαστε πιο ευτυχισμένοι για όσο αγωνιζόμαστε;

Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, μόνο να, τώρα τελευταία δεν αισθάνεται και πολύ καλά. Χαιρετίσματα στην εξουσία αδέλφια...

* Ο όρος κακιστοκρατία κλάπηκε από το πολύ ενδιαφέρον και πρωτότυπα σκηνοθετημένο Lucky People Center International.

Χωρίς λόγια

Περί καιρών μας ο λόγος...

Το βρήκα εδώ και είπα να το μοιραστώ μαζί σας. Πραγματική τροφή για σκέψη...

Πότε σας φταίν’ οι Αφγανοί και οι αγριανθρώποι,
πότε ο τρισκατάρατος και πότε ο Θεός,
σας φταίει κι η Αμερική, σας φταίει κι η Ευρώπη,
αλλά ποτέ δεν είπατε πως φταίει κι ο Ρωμηός.
Τα πταίσματα σας ρίχνετε στων άλλων την καμπούρα,
και έχετε αδιάκοπη παντοτινή μουρμούρα.

Στην δόξα των προγόνων σας τα τρόπαια ζητείτε,
φωνάζετε, ξεσχίζεσθε για τους παλιούς σας χρόνους,
και μόνο με τον ίσκιο τους ψωμοζητώντας ζήτε...
χαρά σ’ εκείνη τη γενιά που θάχει σας προγόνους!
Φαντάσου αν βρισκόμαστε στον κόσμο γεννημένοι
χωρίς κανένα πρόγονο, τι ήθελε να γένει!

Για κότες ακονίζετε μονάχα το σπαθί σας
και μες στο ίδιο αίμα σας βουτάτε τη λεπίδα,
εν όσω ζήτε δένετε με κόμπους το πουγγί σας,
και μόνον σαν πεθάνετε πλουτείτε την πατρίδα.
Πορνεύετε τα γράμματα, πορνεύετε τους νόμους,
Συνοδικοί στα σπίτια σας, Μακρακισταί στους δρόμους.