Ο "άγνωστος" φιλόσοφος Gurdjieff (με ελληνικές και αρμένικες ρίζες) βασισμένος σε παλαιά φιλοσοφικά και θρησκευτικά βιβλία είχε φτάξει μία θεωρία η οποία προσπαθεί να εξηγήσει το φαινόμενο άνθρωπος και σύμπαν.
Εν ταχίστη συντομία και κινδυνεύοντας να παρεξηγηθώ από τους γνώστες του θέματος, παραδέχεται για τον άνθρωπο, ότι κανένας δεν γνωρίζει τι ακριβώς είμαστε και ότι αντιδρούμε σχεδόν πάντα μηχανικά. Φυσικά δεν είμαστε μηχανές με την ευρύτερη έννοια του όρου άλλα βασισμένος σε μία παραβολή από τα ινδικά φιλοσοφικά βιβλία (αναφορά στο μύθο έχει ήδη γίνει στ'αγγλικά, στην ανάρτηση μου εδώ) υποστήριζε ότι δεν είμαστε ένας αλλά ...τρεις. Έτσι μιλούσε για το σώμα, τα συναισθήματα και το μυαλό. Υποστήριζε δε, με διόλου ευκαταφρόνητα επιχειρήματα, ότι άλλοτε κυβερνάει το σώμα μας, άλλοτε το συναίσθημα και άλλοτε το μυαλό. Το εντυπωσιακό είναι ότι από την στιγμή που το γνωρίζεις αυτό αρχίζεις και το παρατηρείς. Μ' αυτόν τον τρόπο μου χάρισε ο Γκουρτζίεφ, την δυνατότητα αυτοπαρατήρησης. Εγκατέστησε μέσα μου τον Παρατηρητή, ο οποίος βοηθάει τα μέγιστα στην τόσο πολύτιμη εσωτερική "ματιά" και γνώση του Εαυτού.
Βασισμένος σ' αυτή την διάκριση ο Gurdjieff είχε μιλήσει για την πίστη, την αγάπη και την ελπίδα. Το παραθέτω απλούστατα επειδή νομίζω ότι αποτελεί πρώτης τάξεως τροφή για στοχασμό.
Τα σχόλια όπως πάντα δικά σας...
Πίστη στη συνείδηση είναι ελευθερία
Πίστη στο συναίσθημα είναι αδυναμία
Πίστη στο σώμα είναι ηλιθιότητα
Η αγάπη της συνείδησης προκαλεί την ίδια αντίδραση
Η αγάπη του συναισθήματος προκαλεί το αντίθετο
Η αγάπη του σώματος εξαρτάται μόνο από τον τύπο και την πόλωση
Ελπίδα στη συνείδηση είναι δύναμη
Ελπίδα στο συναίσθημα είναι σκλαβιά
Ελπίδα στο σώμα είναι αρρώστια.
(Απόσπασμα από το "Ιστορίες του Βενζεεβούλ στον εγγονό του")
Συμπληρωματικό υλικό:
Γενικά για την ζωή του και την διδασκαλία του μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Για τους αγγλομαθείς εδώ και εδώ.
Για αυτούς που προτιμούν το οπτιακουστικό υλικό, το δεύτερο βιβλίο του (και πιο ευκολόπεπτο κατά την άποψη μου) "Συναντήσεις με αξιοσημείωτους ανθρώπους" έγινε ταινία το 1979 από τον διάσημο άγγλο σκηνοθέτη Peter Brook (πιθανότα οπαδό της φιλοσοφίας του). Η ταινία δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας αν και κέρδισε το 1979 την "χρυσή αρκούδα του Βερολίνου" αλλά αξίζει να τη δει κάποιος που θέλει να έρθει σ' επαφή με τις ιδέες και τη ζωή του Gurdjieff. Φυσικά όλοι όσοι ήδη τον γνωρίζουν πρέπει να την δουν. Μπορείτε να την παρακολουθήσετε εδώ ή σε 11 μέρη στο you tube σ'αυτές τις διευθύνσεις: Μέρος 1/11, Μέρος 2/11, Μέρος 3/11, Μέρος 4/11, Μέρος 5/11, Μέρος 6/11, Μέρος 7/11, Μέρος 8/11, Μέρος 9/11, Μέρος 10/11, Μέρος 11/11. Η γλώσσα είναι φυσικά τα αγγλικά.
Παρακολουθήστε και ένα τρίλεπτο (από τα καλύτερα κατά την άποψη μου) της ταινίας.
