Το τελευταίο γνωμικό που κατατέθηκε

Ο Χρύσιππος ο Σολεύς είπε: " "Θα συμπεραίναμε στην περίπτωση ενός όμορφου σπιτιού ότι χτίστηκε για τους ιδιοκτήτες τους και όχι για ποντίκια. Οφείλουμε επομένως, με τον ίδιο τρόπο, να θεωρούμε το σύμπαν σαν το σπίτι των θεών.""

Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2008

Γιάννης Χαρούλης - Στις Χαραυγιές Ξεχνιέμαι


Στις χαραυγιές ξεχνιέμαι (Παπακωσταντίνου Θανάσης)

Mάσκα δεν έχω να γυρνώ
στο καρναβάλι ετούτο
μόνο μια απόχη να τρυγώ
της θάλασσας την πονηριά
και της σιωπής τον πλούτο.

Bάρα καλή, βάρα γερή
μια ντουφεκιά ζαχαρωτή
κι άσε να νοιώσει η γαλαρία
του χαρτοπόλεμου τη βία.

Σκουπίδι η σκέψη την πετώ
τη λογική απαρνιέμαι,
μ' ένα σαράκι αρμένικο
για δρόμους που δε θέλησα
στις χαραυγές ξεχνιέμαι.

Bάστα το νου, βάστα το νου
να μην γκρινιάξει του καιρού
πού 'φτιαξε με τον πόνο κλίκα
και τσιγκουνεύεται στη γλύκα.


Το παραπάνω τραγούδι το έστειλε μια φίλη του ιστολογίου για το άρθρο με τίτλο "Τι είναι ο πολιτισμός" Φυσικά το τραγούδι μου άρεσε αλλά οι στίχοι του είναι ολόκληρο βιβλίο. Κάποιοι απ' αυτούς μου έδωσαν το έναυσμα για το επόμενο άρθρο.

Ζούμε σε μία εποχή που ο θεός έχει πεθάνει ή έχει ξεχαστεί (κάποιοι προτιμούν το ξεπεραστεί). Κανείς δεν θέλει ή δεν έχει το χρόνο να σκεφτεί τέτοια πράγματα πιά. Όμως στη θέση του έχουν έρθει άλλα πράγματα τα οποία οι άνθρωποι θεωρούν ως σημαντικά. Για παράδειγμα η απόκτηση υλικών αγαθών (με άλλα λόγια το χρήμα - ο Μαμμών) είναι ένα από αυτά. Δεν θα ασχοληθούμε μ' αυτό όμως σήμερα. Οι στίχοι του Θανάση Παπακωσταντίνου παραπέμπουν στο μεγάλο αντικαταστάτη του Θεού την Λογική. Πριν παρεξηγηθώ και ακούσω τα εξ αμάξης από τους "πιστούς" της, ξεκαθαρίζω ότι δεν καταδικάζω την Λογική. Ίσα - ίσα που μου αρέσει και την χρησιμοποιώ όσο καλύτερα μπορώ. Καταδικάζω όμως την λατρεία της ως Θεό, την ανακύρηξη της ως αυθεντία. Η Λογική μας ξεχωρίζει από τ' άλλα τα ζώα. Αυτή μας έχει κάνει την ζωή μας πιο εύκολη. Η Λογική μας χρειάζεται στα καθημερινά πάρε - δώσε. Γιατί όμως ο ποιητής τόσο ξεκάθαρα μας λέει:
Σκουπίδι η σκέψη την πετώ
τη λογική απαρνιέμαι
Είναι σίγουρα τροφή για τη σκέψη τα λόγια του!

Στη προηγούμενη ανάρτηση με τον Γκουρτζίεφ έχω βάλει ένα τρίλεπτο βιντεάκι από την ταινία του. Το θέμα που διαπραγματεύεται έχει σχέση με το θέμα μας σήμερα.
Συγκεκριμένα λέει ο μοναχός τον οποίο επισκέπτεται ο Γκουρτζίεφ ότι:
  • η πίστη δεν μπορεί να προέρθει από την σκέψη. Η πίστη προέρχεται από άμεση γνώση.
  • Η κατανόηση είναι άθροισμα της γνώσης και της εμπειρίας.
  • Επίσης την γνώση δεν μπορείς να την μεταδώσεις στον άλλο σαν πληροφορία. θα είναι όπως λέει στην ταινία σαν να προσπαθείς να ταΐσεις κάποιον κοιτώντάς τον.Ο μοναχός του Γκουρτζίεφ συνεχίζει και λέει ότι
  • η ποιότητα κατανόησης εξαρτάται και από την ποιότητα αυτού που μιλάει. Στη συνέχεια λέει μια ιστορία με δύο μοναχούς οι οποίοι περιπλανούνται και διδάσκουν. Ο ένας μιλάει και το στόμα του στάζει μέλι,όσοι τον ακούν μένουν με το στόμα ανοιχτό. Ο άλλος πάλι μιλάει δύσκολα, δεν κάνει καθόλου εντύπωση σε όποιον τον ακούει. Αλλά πράγμα περίεργο, αυτός που κάνει τόση εντύπωση τα λόγια του ξεχνιούνται γρήγορα, ενώ ο άλλος που δεν έκανε καθόλου, τα λόγια του παραμένουν χαραγμένα. Ο πρώτος μίλησε στο είναι, ο δεύτερος στο μυαλό.
  • Η σκέψη με την γνώση επομένως είναι διαφορετικά πράγματα.
  • Κάποιος που θέλει να γνωρίσει τον Θεό πρέπει να προσπαθήσει ν' αποκτήσει γνώση, γιατί με την σκέψη ή την λογική αυτό δεν είναι δυνατό.


Κρατώντας τα παραπάνω ας αλλάξουμε ...μοναχούς! Οι μοναχοί βουδιστές ή οι ζεν προσπαθούν με διάφορες τεχνικές διαλλογισμού να σταματήσουν την σκέψη. Επι τροχάδην εξηγώ ότι θέλουν να την σταματήσουν γιατί η σκέψη είναι ένας ατελέιωτος κύκλος που σ' εμποδίζει να έχεις συνείδηση του εαυτού σου. Δυστυχώς όλοι νομίζουμε ότι έχουμε συνείδηση του εαυτού μας ειδικά όταν μας μιλάει κάποιος γιαυτό. Οπότε γνωρίζω ότι είναι πολύ δύσκολο να σας πείσω. Αλλά μπορείτε να βάλετε ένα ρολόι μπροστά σας και παρακολουθώντας το δείκτη δευτερολέπτου να σκέφτεστε είμαι ο "Ιπτάμενος Ολλανδός" και είμαι εδώ. Προσπαθείστε να μην έχετε καμμία άλλη σκέψη. Αν είστε επίμονοι μπορεί να τα καταφέρετε για 2 λεπτά. Αυτό είναι και το όριο της συνείδησης σας. Η σκέψη παίρνει τον έλεγχο και η συνείδηση μας χάνεται. Και τι κάνει συνήθως η σκέψη; Φαντάζεται. Και η φαντασία είναι πάντα είτε στο παρελθόν, είτε στο μέλλον. ΠΟΤΕ στο τώρα. Όποιος προσπαθήσει να φτάσει σε υψηλότερα επίπεδα συνειδητότητας θα διαπιστώσει ότι αυτό είναι μια συνεχής πάλη με την φαντασία!

Η σκέψη είναι επικίνδυνη, ψεύδεται. Βασισμένη σε κάποιο όνομα που μας βάφτησαν , στην αίσθηση του σώματος (παρόλο που μεγαλώνει, ζαρώνει με τον καιρό), στην ρουτίνα που διακρίνει την ζωή μας, μας λέει ότι είμαστε συνεχώς οι ίδιοι. Όμως αυτό δεν ισχύει, δεν είμαστε ένας, είμαστε πολλοί. Άλλοτε είμαστε χαρούμενοι, άλλοτε λυπημένοι, θυμωμένοι. Στις ίδιες καταστάσεις αντιδρούμε διαφορετικά. Κάθε σκέψη, κάθε συναίσθημα, κάθε αίσθηση, κάθε επιθυμία, κάθε τι που μας αρέσει, που δεν μας αρέσει είναι και ένα διαφορετικό εγώ. Και αυτά πολλές φορές συγκρούονται και μεταξύ τους.
Επιπλέον την ευχαρίστηση που νοιώθουμε μ' ένα πράγμα, η σκέψη προσπαθεί να την παρατείνει. Το σκέφτεται ξανά και ξανά για να γευτεί ακόμα περισσότερη ηδονή. Ζει στο παρελθόν για να στραγγίξει περισσότερο ευχαρίστηση από ένα τετελεσμένο γεγονός. Η προβάλλει την ηδονή στο μέλλον για να χαρεί. Στην ουσία ταυτοποιείται με το αντικείμενο ηδονής και δεν μπορεί πλέον να τα αποχωριστεί. Όμως κάποτε αυτό το παιχνίδι θα τελείωσει και ο πόνος του αποχωρισμού θα είναι μεγάλος. Η συνείδηση διαλύει όλη αυτή την ομίχλη και σαν φως αποκαλύπτει το αληθινό το ένα Εγώ, τον Εαυτό. Επομένως η συνείδηση μας επιτρέπει να είμαστε ο εαυτός μας και να ζούμε στο τώρα. Ε
πιπλέον αποκτά την γνώση να κρατάει απόσταση απ 'όλα τα πράγματα, δηλαδή μπορεί να τ' αποχωριστεί ανά πάσα στιγμή, για να ζήσει την επόμενη εμπειρία, χωρίς πόνο.
Η σκέψη μας βοηθάει στην καθημερινή ζωή μας και στα προβλήματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε. Όμως έχει κάνει κατάληψη στο μυαλό μας και τις ώρες που δεν χρειάζεται και δεν θα φύγει χωρίς μάχη. Θα σκαρφιστεί κάθε ψέμα, θα διαστρεβλώσει κάθε αλήθεια. Αληθινά είναι ο ύψιστος αγώνας του ανθρώπου ο έλεγχος της!

Με τη σκέψη λοιπόν φανταζόμαστε και ζούμε σ' έναν άλλο κόσμο.
Γι 'αυτό ο ποιητής θέλει να την ξεφορτωθεί. Θέλει να την ξεφορτωθεί γιατί δεν μετέχει σ'αυτόν τον κόσμο της φαντασίας (καρναβάλι) τον οποίο ζούμε οι υπόλοιποι. Είναι ο εαυτός του, δεν έχει άλλα εγώ (μάσκα) να συμμετέχει. Χρειάζεται να ξεφορτωθεί την σκέψη για να μπορέσει να τρυγήσει την γνώση στη εμπειρία (θάλασσα) και στην συνείδηση (σιωπή - σιγή του νου).
Στην συνέχεια μας δείχνει έναν ιδανικό κόσμο. Τον κόσμο των παιδιών. Εκεί βασιλεύει η αθωότητα και το παιχνίδι (χαρτοπόλεμος, ντουφεκιά ζαχαρωτή). Δεν υπάρχει σκέψη και ειδικά σκέψη μοχθηρή. Όλα είναι ένα ατέλειωτο παιχνίδι ακόμα και ο ίδιος ο πόλεμος...
Έτσι βρίσκει την πίστη που του δείχνει ένα δρόμο που αυτός δεν είχε εξαρχής θελήσει (για δρόμους που δεν θέλησα). Αλλά τώρα έχει μάθει να ευχαριστιέται την ζωή (ξεχνιέται στις χαραυγές). Είναι ευτυχισμένος...
Πρέπει να σταματήσει να σκέφτεται (βάστα το νου), να μην έχει αρνητικά συναισθήματα (γκρινιάξει) στις αλλαγές καταστάσεων (καιρός), να θυσιάσει τον πόνο του αποχωρισμού από τα πάντα γιατί αυτό στερεί την ευχαρίστηση (γλύκα) από τα πράματα.

Προσπάθησα να το αναλύσω όσο καλύτερα μπορούσα. Ξέρω ότι το θέμα είναι δύσκολο, και ξέρω επίσης ότι μπορούσε κάποιος άλλος να το αναλύσει πολύ καλύτερα από εμένα. Δεν ξέρω αν οι απόψεις μου συμπίπτουν με του ποιητή, αλλά θα μ' ενδιέφερε ν' ακούσω τις δικές σας . Ευχαριστώ για ακόμη μια φορά την Aliente που μου επισήμανε αυτό το τραγούδι.

Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2008

Ο Γκουρτζίεφ για την Πίστη, Αγάπη και Ελπίδα


Ο "άγνωστος" φιλόσοφος Gurdjieff (με ελληνικές και αρμένικες ρίζες) βασισμένος σε παλαιά φιλοσοφικά και θρησκευτικά βιβλία είχε φτάξει μία θεωρία η οποία προσπαθεί να εξηγήσει το φαινόμενο άνθρωπος και σύμπαν.
Εν ταχίστη συντομία και κινδυνεύοντας να παρεξηγηθώ από τους γνώστες του θέματος, παραδέχεται
για τον άνθρωπο, ότι κανένας δεν γνωρίζει τι ακριβώς είμαστε και ότι αντιδρούμε σχεδόν πάντα μηχανικά. Φυσικά δεν είμαστε μηχανές με την ευρύτερη έννοια του όρου άλλα βασισμένος σε μία παραβολή από τα ινδικά φιλοσοφικά βιβλία (αναφορά στο μύθο έχει ήδη γίνει στ'αγγλικά, στην ανάρτηση μου εδώ) υποστήριζε ότι δεν είμαστε ένας αλλά ...τρεις. Έτσι μιλούσε για το σώμα, τα συναισθήματα και το μυαλό. Υποστήριζε δε, με διόλου ευκαταφρόνητα επιχειρήματα, ότι άλλοτε κυβερνάει το σώμα μας, άλλοτε το συναίσθημα και άλλοτε το μυαλό. Το εντυπωσιακό είναι ότι από την στιγμή που το γνωρίζεις αυτό αρχίζεις και το παρατηρείς. Μ' αυτόν τον τρόπο μου χάρισε ο Γκουρτζίεφ, την δυνατότητα αυτοπαρατήρησης. Εγκατέστησε μέσα μου τον Παρατηρητή, ο οποίος βοηθάει τα μέγιστα στην τόσο πολύτιμη εσωτερική "ματιά" και γνώση του Εαυτού.

Βασισμένος σ' αυτή την διάκριση ο Gurdjieff είχε μιλήσει για την πίστη, την αγάπη και την ελπίδα. Το παραθέτω απλούστατα επειδή νομίζω ότι αποτελεί πρώτης τάξεως τροφή για στοχασμό.
Τα σχόλια όπως πάντα δικά σας...

Πίστη στη συνείδηση είναι ελευθερία
Πίστη στο συναίσθημα είναι αδυναμία
Πίστη στο σώμα είναι ηλιθιότητα

Η αγάπη της συνείδησης προκαλεί την ίδια αντίδραση
Η αγάπη του συναισθήματος προκαλεί το αντίθετο
Η αγάπη του σώματος εξαρτάται μόνο από τον τύπο και την πόλωση

Ελπίδα στη συνείδηση είναι δύναμη
Ελπίδα στο συναίσθημα είναι σκλαβιά
Ελπίδα στο σώμα είναι αρρώστια.

(Απόσπασμα από το
"Ιστορίες του Βενζεεβούλ στον εγγονό του")


Συμπληρωματικό υλικό:

Γενικά για την ζωή του και την διδασκαλία του μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Για τους αγγλομαθείς εδώ και εδώ.

Για αυτούς που προτιμούν το οπτιακουστικό υλικό, το δεύτερο βιβλίο του (και πιο ευκολόπεπτο κατά την άποψη μου) "Συναντήσεις με αξιοσημείωτους ανθρώπους" έγινε ταινία το 1979 από τον διάσημο άγγλο σκηνοθέτη Peter Brook (πιθανότα οπαδό της φιλοσοφίας του). Η ταινία δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας αν και κέρδισε το 1979 την "χρυσή αρκούδα του Βερολίνου" αλλά αξίζει να τη δει κάποιος που θέλει να έρθει σ' επαφή με τις ιδέες και τη ζωή του Gurdjieff. Φυσικά όλοι όσοι ήδη τον γνωρίζουν πρέπει να την δουν. Μπορείτε να την παρακολουθήσετε εδώ ή σε 11 μέρη στο you tube σ'αυτές τις διευθύνσεις: Μέρος 1/11, Μέρος 2/11, Μέρος 3/11, Μέρος 4/11, Μέρος 5/11, Μέρος 6/11, Μέρος 7/11, Μέρος 8/11, Μέρος 9/11, Μέρος 10/11, Μέρος 11/11. Η γλώσσα είναι φυσικά τα αγγλικά.

Παρακολουθήστε και ένα τρίλεπτο (από τα καλύτερα κατά την άποψη μου) της ταινίας.



Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2008

Βρέθηκε ...Άνθρωπος!

Για ένα μεγάλο διάστημα στη ζωή μου είχα επιλέξει συνειδητά να μην διαβάζω ειδήσεις. Τον τελευταίο μήνα όμως με την δημιουργία αυτού του ιστολογίου, θέλοντας και μη, αναγκάστηκα να διαβάσω. Ένα περίεργο πράμα όμως μου συμβαίνει. Όταν διαβάζω πλέον ειδήσεις καμμία δεν μου κάνει εντύπωση. Πέρα από τις ανιαρές επαναλήψεις, τα βαρετά αθλητικά, τα συνηθισμένα πολιτικά ψεύδη και μεγαλοστομίες, το μόνο που βλέπεις είναι αρνητικές ειδήσεις. Ακρίβεια, φόβοι, βία, κέρδος, μίσος. Πως να μου κάνει καρδιά να διαβάσω. Άν συνεχίσω την ανάγνωση θα γίνω σαν αυτούς που διαβάζω. Θα αρχίσω να βρίζω και να καταριέμαι. Αυτό παθαίνουμε οι περισσότεροι αν όχι όλοι από μας και πάμε στη δουλειά μουρτζούφληδες και έτοιμοι ν' αρπαχτούμε για ψύλλου πήδημα. Είμαστε τελικά ότι διαβάζουμε. Γι' αυτό το λόγο έχω προτιμήσει να μην τις φιλοξενώ εκτός και αν είναι κάτι πολύ σημαντικό κατά την άποψη μου.
Έτσι σήμερα και ενώ "ξεφύλλιζα" στον ελληνικό τύπο έπεσα πάνω σε μια "διαφορετική" είδηση. Την είδηση την βρήκα εδώ και την αναδημοσιεύω:

Ένας 85-χρονος άντρας, από την Ουγγαρία, δώρισε όλη του την περιουσία σε ένα νοσοκομείο παιδιών και τώρα ζει στους δρόμους!

Ο κύριος Joe Csarmaz ζει πλέον σε ένα χαρτόκουτο στην πόλη αφού πούλησε το σπίτι του και όλα τα υπάρχοντα του για να δωρίσει σε τοπικό νοσοκομείο έναν αξονικό τομογράφο και ένα μηχάνημα ακτινογραφιών!

Ο κύριος Joe Csarmaz πουλώντας όλα του τα υπάρχοντα μάζεψε περίπου 125.000 ευρώ και τα δώρισε όλα στο Tuzolto Utca Childrens' Clinic, στην πόλη Budapest, όπου εργάζονταν πριν βγει στην σύνταξη!

«Έχω πολύ δυνατά αισθήματα για αυτά τα παιδιά που δεν έχουν τη δυνατότητα να ζήσουν μια πλήρη ζωή αφού είναι άρρωστα. Εγώ έχω ζήσει 85 χρόνια και τώρα τους δίνω την ευκαιρία να χαρούν και αυτά. Δεν με νοιάζει να ζω στην φτώχεια αρκεί να ξέρω ότι τους προσέφερα κάτι για μια καλύτερη ζωή,» είπε ο 85-χρονος άντρας.

Κατάλαβα κάτι σήμερα. Δεν ξέρω για εσάς αλλά εμένα τελικά μου αρέσει να διαβάζω για ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ και όχι για ανδρείκελα που μόνο κακό κάνουν στην λέξη άνθρωπος...
Δυστυχώς όμως οι αληθινοί άνθρωποι είναι λίγοι και δεν χαίρουν προβολής (και εκτίμησης πλέον). Ενώ οι άλλοι ...φευ.
Γι' αυτό και πρέπει να σταχυολογήσεις ειδήσεις 15 εφημερίδων για να βρεις έναν. Μήπως σας θυμίζει το Διογένη με το φανάρι του , ή τον Άσιμο που έψαχνε κροκανθρώπους;

Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2008

Ο Δάσκαλος Τολστόι


Η σημερινή ανάρτηση είναι αφιερωμένη στο μεγάλο διδάσκαλο Τολστόι.

Δεν γνωρίζω αν υπάρχουν οι μικρές ιστορίες του μεταφρασμένες στα Ελληνικά, αν και δεν έχω λόγους να αμφιβάλλω. Για όποιον νομίζει ότι ψάχνει ένα δρόμο στη ζωή του, τις συστήνω ανεπιφύλακτα. Παρακάτω θα δώσω εν περιλήψη το νόημα μιας από τις ιστορίες του, η οποία δίνει και μια γενική ιδέα της φιλοσοφίας του. Φυσικά δεν μπορεί να συγκριθεί με το να διαβάζεις την ίδια την ιστορία, αφού ως γνωστόν ο Τολστόι ήταν ένας μάστορας της πένας.

Η ιστορία ονομάζεται "Οι τρεις ερωτήσεις" (Μπορείτε να την διαβάσετε στ' αγγλικά εδώ)

Ήταν ένας βασιλιάς ο οποίος μια μέρα σκέφτηκε ότι αν ήξερε
  1. πότε είναι η κατάλληλη ώρα να κάνει κάτι,
  2. ποιούς θα έπρεπε να ακούει για να πάρει την απόφαση του και
  3. ποιό είναι το πιο σημαντικό πράγμα που θα έπρεπε να κάνει,
τότε δεν θα αποτύγχανε σε τίποτα από αυτά που πιθανόν να αναλάμβανε να πραγματοποιήσει.

Φυσικά ρώτησε τους σοφούς της χώρας του αλλά δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν μεταξύ τους. Στην συνέχεια της ιστορίας επισκέφτηκε έναν ερημίτη ο οποίος είχε φήμη σοφού. Κατά την διάρκεια μιας ολόκληρης ημέρας αφού έθεσε την ερώτηση ο ερημίτης δεν έβγαλε μιλιά. Όταν την επομένη ο βασιλιάς θυμωμένος είπε στον ερημίτη ότι τελικά δεν ήταν και τόσο σοφός όσο ήθελε η φήμη του, αφού δεν του απάντησε τις τρεις ερωτήσεις, ο ερημίτης του εξήγησε ότι οι ερωτήσεις του είχαν απαντηθεί ήδη 2 φορές την προηγουμένη μέσω των γεγονότων που είχαν συμβεί. Στην αναμενόμενη ερώτηση του βασιλιά ποιές ήταν λοιπόν αυτές οι απαντήσεις πήρε την παρακάτω εξήγηση:

  1. Η καταλληλότερη στιγμή να κάνουμε κάτι είναι τώρα. Είναι εξάλλου η μοναδική στιγμή πάνω στην οποία έχουμε εξουσία.
  2. Ο καταλληλότερος να ακούσουμε είναι αυτός με τον οποίο βρισκόμαστε μαζί. Κανένας δεν ξέρει αν θα έχουμε την ευκαιρία να συνεβρεθούμε με κάποιον άλλο, γιατί πάντα πρέπει να σκεφτόμαστε, ότι ανα πάσα στιγμή μπορεί να πεθάνουμε.
  3. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να τον βοηθάμε. Γιατί αυτός είναι ο μοναδικός λόγος για τον οποίο δώθηκε ζωή στον άνθρωπο.
Μεγάλο μάθημα από μεγάλο διδάσκαλο. Τα σχόλια δικά σας.

Κάποια ενδιαφέροντα συμπληρωματικά στοιχεία:
O Τολστόι χαρακτηρίστηκε
Χριστιανός αναρχικός. Πρότεινε βιβλία του Κροπότκιν και του Προυντόν (Proudhon) στους αναγνώστες του. Στο δοκίμιο του "Για την αναρχία" γράφει: "Οι Αναρχικοί έχουν δίκιο σε όλα. Kαι στην άρνηση της υπάρχουσας τάξης και στον ισχυρισμό ότι, χωρίς Αρχή, δεν θα μπορούσε να υπάρχει χειρότερη βία από αυτή της Αρχής κάτω από τις τωρινές συνθήκες. Κάνουν λάθος μόνο στο να νομίζουν ότι η Αναρχία μπορεί να ιδρυθεί μέσω επαναστάσεως. Αλλά μπορεί να ιδρυθεί μόνο με το να υπάρχουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι οι οποίοι δεν επιζητούν την προστασία της κυβέρνησης... Μπορεί να υπάρξει μόνο μία μόνιμη επανάσταση - μιά ηθική: Η αναγέννηση του εσωτερικού ανθρώπου."

Για όποιον θέλει να διαβάσει κάτι περισσότερο από ιστορίες, μπορεί να κατεβάσει από τα φιλοσοφικά έργα του Τολστόι στ' αγγλικά, το "Τι πιστεύω" και το "Η βασιλεία του Θεού βρίσκεται μέσα σου".

Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2008

Τι είναι πολιτισμός;

Αγαπητοί "συν - αγωνιστές",

αφορμή για αυτή την ανάρτηση στάθηκε η πρόσκληση ενός φίλου μέσω του διαδυκτίου. Ο bilsot λοιπόν με προσκάλεσε να σχολιάσω ένα άρθρο του δημοσιευμένο εδώ.
Το άρθρο είναι πολύ καλό γιατί προκαλεί αυτό που εγώ ονομάζω υγιή προβληματισμό. Είμαι δε σίγουρος, ότι οι περισσότεροι που τριγυρνάτε στις σελίδες μου, το έχετε σκεφτεί. Ο προβληματισμός ακούει στο όνομα τι είναι πολιτισμός και εάν υπάρχει κάτι τέτοιο στην Ελλάδα σήμερα.

Σε προσωπικό επίπεδο πιστεύω ότι "αληθινή" τέχνη υπάρχει στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, απλώς είναι σταγόνα στον ωκεανό και φυσικά δεν χαίρει προβολής. Εξάλλου αυτό ήθελα να πω, όχι με λόγια, αλλά με μια ταινία που έχω επίσης σήμερα αναρτήσει. (bilsot , τα πνεύματα συναντηθήκαν πάλι ;-)

Την απάντηση όμως στο φίλο φυσικά και θα την δώσει κάποιος "μεγάλος" γιατί απλούστατα εγώ είμαι πολύ "μικρός" για κάτι τέτοιο.
Αντιγράφω λοιπόν ένα μικρό χωρίο ενός από τα αγαπημένα μου (δύσκολα) βιβλία "Σκέψεις για την Ιστορία" του Γιάκομπ Μπούρκχαρτ. (Weltgeschichtliche Betrachtungen, Jacob Burckhardt)

"Πολιτισμό ονομάζουμε το γενικό σύνολο όσων πνευματικών εξελίξεων συντελούνται αυθορμήτως χωρίς να διεκδικούν καθολική ή υποχρεωτική ισχύ.

Ο πολιτισμός επιδρά πάντοτε τροποποιώντας και ανατρέποντας τις άλλες δύο σταθερές του βίου (κράτος , θρησκεία)- αναλόγως φυσικά, του βαθμού εντάξεώς του στις επιδιώξεις τους και της αξιοποιήσεώς του από αυτές.

Κατά τα άλλα ο πολιτισμός είναι ο κριτής και των δύο, το ρολόι που σημαίνει την ώρα κατά την οποία έχουν πάψει να συμπίπτουν η μορφή και το περιεχόμενο τους.

Πολιτισμός, επίσης, είναι η απειρόμορφη εκείνη διαδικασία μετατροπής της ακούσιας και ενστικτώδους δράσεως σε εσκεμμένη δυνατότητα και δη στην εσχάτη και ύπατη βαθμίδα της, την επιστήμη, ειδικώς δε την φιλοσοφία, την ακραιφνή θεωρία.

Συνολικά, πάντως, η εξωτερική του μορφή είναι, κατ' αντιδιαστολή προς το κράτος και την θρησκεία, η κοινωνία, με την ευρύτερη δυνατή έννοια του όρου." (...)

Θέμα πολύ επίκαιρο, δεν βρίσκετε;

Ο Βασιλιάς / The King


Σήμερα φίλοι η ανάρτηση είναι για τους κινηματογραφόφιλους αλλά και γι' αυτούς που μπορούν να διαθέσουν λίγο από τον πολύτιμο χρόνο τους, για να δουν μια ταινία που μου έκανε τρομερή εντύπωση.
Μιλάει για πολλά από τα στραβά της κοινωνίας μας και προσπαθεί να σπάσει πολλές προκαταλήψεις. Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές της ταινίας που απέδειξαν ότι υπάρχουν ακόμη άνθρωποι...και επειδή τυχαίνει να είναι και ελληνική, με κάνανε και ένιωσα και εθνικά υπερήφανος (κάτι που είχε πολύ καιρό να μου συμβεί).

Η ταινία είναι ο Βασιλιάς και μπορείτε να την δείτε εδώ.

For all the non-Greek people that may stumble upon my blog, I have a film suggestion this week. The King is a Greek movie,with english subtitles , and can be watched here for free.
Great movie handling society issues and biases. Enjoy!

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2008

Μάθημα φιλοσοφίας


Πως θα έπρεπε να ζούμε ή οι πέτρες, τα βότσαλα, η άμμος και ...οι μπύρες

Ένας καθηγητής φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του με ένα μεγάλο χάρτινο κουτί. Χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα άδειο γυάλινο βάζο κι άρχισε να το γεμίζει με μικρές πέτρες. Οι μαθητές τον κοιτούσαν με απορία.
Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:
-Είναι γεμάτο το βάζο;
Και οι μαθητές απάντησαν:
- Ναι, είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε και, χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με μικρά βότσαλα και άρχισε να γεμίζει το βάζο∙ το κούνησε λίγο και τα βότσαλα κύλησαν και γέμισαν τα κενά μεταξύ των πετρών. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Και οι μαθητές απάντησαν:
- Ναι, είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε και, χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα ένα σακουλάκι με άμμο και άρχισε να την αδειάζει μέσα στο βάζο. Η άμμος χύθηκε και γέμισε όλα τα κενά μεταξύ των
πετρών και των βότσαλων. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Οι μαθητές δίστασαν λίγο, αλλά απάντησαν:
Ναι, είναι γεμάτο.
Αυτός χαμογέλασε πάλι και, χωρίς να μιλήσει, πήρε από τη χάρτινη κούτα δύο μπουκάλια μπύρες και άρχισε να τα αδειάζει μέσα στο βάζο.
Τα υγρά γέμισαν όλο το υπόλοιπο κενό του βάζου. Όταν το βάζο δε χωρούσε άλλο, ρώτησε:
- Είναι γεμάτο το βάζο;
Οι μαθητές αυτή τη φορά γέλασαν και είπαν:
- Ναι, είναι γεμάτο.
- Τώρα, λέει ο καθηγητής, θέλω να θεωρήσετε ότι το βάζο αυτό αντιπροσωπεύει τη ζωή σας:
1.Οι πέτρες είναι τα πιο σημαντικά στη ζωή σας: η οικογένεια, ο/η σύντροφός σας, τα παιδιά σας, η υγεία σας, οι καλοί σας φίλοι.
2. Τα βότσαλα είναι τα άλλα σημαντικά πράγματα στη ζωή σας, όπως οι σπουδές, η δουλειά, το σπίτι. Αν αυτά τα βάλετε πρώτα στο βάζο, δε θα υπάρχει χώρος για τις πέτρες, τα σημαντικά της ζωής.
3. Η άμμος είναι όλα τα υπόλοιπα -τα πολύ μικρά- της ζωής. Αν βάλετε πρώτα άμμο στο βάζο, δε θα υπάρχει χώρος ούτε για τις πέτρες ούτε για τα βότσαλα.
Το βάζο είναι η ζωή σας. Αν ξοδεύετε χρόνο και δύναμη για μικρά πράγματα, δε θα βρείτε ποτέ χρόνο για τα πιο σημαντικά.
Ξεχωρίστε ποια είναι τα πιο σημαντικά για την ευτυχία σας.
Μιλήστε με τους γονείς σας, παίξτε με τα παιδιά σας, απολαύστε τον/τη σύντροφό σας, προσέξτε την υγεία σας, χαρείτε με τους φίλους σας. Πάντα θα υπάρχει χρόνος για γνώση και σπουδές, πάντα θα υπάρχει χρόνος για εργασία, πάντα θα υπάρχει χρόνος για να φτιάξετε το σπίτι σας, το αυτοκίνητό σας. Όμως να φροντίζετε για τις πέτρες πρώτα. Ξεχωρίστε τις προτεραιότητές σας. Οι μαθητές έμειναν άφωνοι. Ένας όμως ρώτησε:
- Καλά όλ' αυτά, αλλά η μπύρα τι αντιπροσωπεύει;
Ο καθηγητής γελώντας του απαντά:
- Χαίρομαι που ρωτάς. Είναι απλό: Δεν έχει σημασία πόσο γεμάτη είναι η ζωή σας, δεν έχει σημασία πόσο στριμωγμένος είσαι,γιατί πρέπει να ξέρεις ότι ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΔΥΟ ΜΠΥΡΙΤΣΕΣ.

Τα παράδοξα των καιρών μας



Πήρα ένα email σήμερα, ξέρετε από αυτά που σε προτρέπουν να το στείλεις και σε άλλους. Συνήθως είναι για πέταμα, αλλά στο συγκεκριμένο κάθε πρόταση θέτει σοβαρούς προβληματισμούς. Νομίζω ότι του αξίζει δημοσίευση.


Τα συμπεράσματα δικά σας...




ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ:

  • ΣΗΜΕΡΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΣΠΙΤΙΑ, ΑΛΛΑ ΜΙΚΡΟΤΕΡΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ.
  • ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΝΕΣΗ, ΑΛΛΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΧΡΟΝΟ.
  • ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΤΥΧΙΑ, ΑΛΛΑ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΚΟΙΝΟ ΝΟΥ.
  • ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΓΝΩΣΗ, ΑΛΛΑ ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΚΡΙΣΗ
  • ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΕΙΔΙΚΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ.
  • ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΦΑΡΜΑΚΑ, ΑΛΛΑ ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΚΑΛΗ ΥΓΕΙΑ.
  • ΞΟΔΕΥΟΥΜΕ ΑΠΕΡΙΣΚΕΠΤΑ, ΓΕΛΑΜΕ ΛΙΓΟ, ΟΔΗΓΟΥΜΕ ΓΡΗΓΟΡΑ, ΕΞΑΓΡΙΩΝΟΜΑΣΤΕ ΕΥΚΟΛΑ, ΞΕΝΥΧΤΑΜΕ ΣΥΧΝΑ, ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΛΙΓΟ, ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΠΟΛΥ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ
  • ΕΧΟΥΜΕ ΑΥΞΗΣΕΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΕΣ ΜΑΣ, ΑΛΛΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΕΙΩΣΕΙ ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΜΑΣ.ΜΙΛΑΜΕ ΠΟΛΥ, ΑΓΑΠΑΜΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΛΕΜΕ ΣΥΧΝΑ ΨΕΜΑΤΑ
  • ΕΧΟΥΜΕ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΑΛΛΑ ΌΧΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗ ΖΩΗ.
  • ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΣΘΕΣΕΙ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ, ΑΛΛΑ ΌΧΙ ΖΩΗ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ.
  • ΕΧΟΥΜΕ ΨΗΛΟΤΕΡΑ ΚΤΙΡΙΑ, ΑΛΛΑ ΚΟΝΤΥΤΕΡΗ ΨΥΧΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ.ΦΑΡΔΥΤΕΡΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ, ΑΛΛΑ ΣΤΕΝΟΤΕΡΗ ΑΝΤΙΛΗΨΗ.
  • ΞΟΔΕΥΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ, ΑΛΛΑ ΕΧΟΥΜΕ ΛΙΓΟΤΕΡΑ.
  • ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ, ΑΛΛΑ ΤΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ ΛΙΓΟΤΕΡΟ.
  • ΠΗΓΑΜΕ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΚΑΙ ΓΥΡΙΣΑΜΕ, ΑΛΛΑ ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΝΑ ΔΙΑΣΧΙΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΡΟΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΓΕΙΤΟΝΑ.
  • ΚΑΤΑΚΤΗΣΑΜΕ ΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ, ΑΛΛΑ ΌΧΙ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΜΑΣ ΚΟΣΜΟ.
  • ΔΙΑΣΠΑΣΑΜΕ ΤΟ ΑΤΟΜΟ, ΑΛΛΑ ΌΧΙ ΚΑΙ ΤΗ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ.
  • ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ, ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΟΥΜΕ ΛΙΓΟΤΕΡΑ.
  • ΕΧΟΥΜΕ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΤΡΕΧΟΥΜΕ, ΑΛΛΑ ΌΧΙ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ
  • ΕΧΟΥΜΕ ΥΨΗΛΟΤΕΡΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ, ΑΛΛΑ ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΑ ΗΘΗ.
  • ΕΧΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ computers ΠΟΥ ΚΡΑΤΑΝΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΑ, ΑΛΛΑ ΕΧΟΥΜΕ ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ.
  • ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕΓΑΛΟΙ ΣΕ ΠΟΣΟΤΗΤΑ, ΑΛΛΑ ΜΙΚΡΟΙ ΣΕ ΠΟΙΟΤΗΤΑ.
  • ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΕ ΕΠΟΧΕΣ ΓΡΗΓΟΡΟΥ ΦΑΓΗΤΟΥ ΚΑΙ ΑΡΓΗΣ ΠΕΨΗΣ
  • «ΨΗΛΟΙ» ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΑΛΛΑ «ΚΟΝΤΟΙ» ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ.
  • ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ , ΑΛΛΑ ΚΑΘΟΛΟΥ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ.
  • ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΙΔΗ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ – ΑΛΛΑ ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΤΡΟΦΗ.
  • ΔΥΟ ΜΙΣΘΟΙ - ΑΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΔΙΑΖΥΓΙΑ.
  • ΠΙΟ ΟΜΟΡΦΑ ΣΠΙΤΙΑ - ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΔΙΑΛΥΜΕΝΑ ΣΠΙΤΙΑ.


ΨΑΞΕ ΓΙΑ ΓΝΩΣΗ, ΔΙΑΒΑΣΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. ΚΑΤΣΕ ΚΑΙ ΘΑΥΜΑΣΕ ΤΗ ΘΈΑ

Περί εκκλησίας και Θεού το ανάγνωσμα...


Αγαπητοί συνοδοιπόροι,

επειδή πολλά ακούγονται για την εκκλησία τελευταία, θα προσθέσω και εγώ την άποψη μου. Όπως πάντα καλείστε να την σκεφτείτε και να μην την δεχτείτε ή την απορρίψετε ελαφριά τη καρδία.
Η εκκλησία όταν πρωτοδημιουργήθηκε (μιλάω για την χριστιανική αλλά έχω βάσιμους λόγους να υποπτεύομαι ότι ισχύει για όλες ανεξαιρέτως τις θρησκείες) ήταν ένα κοινόβιο. Δεν ήταν αυτό που εννοούμε τώρα με τον οίκο του Θεού. Οι άνθρωποι όλοι μαζί με συνεργασία ζούσαν κάνοντας εργασίες που είχαν σχέση με το κοινόβιο (παραγωγή τροφής, στέγης) και όχι νοικιάζοντας το σώμα τους ή το μυαλό τους όπως γίνεται τώρα. Δεν είχαν νόμους πάνω από το κεφάλι τους εκτός από τον θεϊκό νόμο (αγαπάτε αλλήλους) και ζούσαν μη βίαια. Μάλιστα αναφέρεται στην επιστολή του Παύλου προς Κορινθίους Α', όταν και προσπαθούσαν να ιδρύσουν αυτά τα κοινόβια, να μην έχουν διαφορές μεταξύ τους και να μην πηγαίνουν προς επίλυση αυτών στα "εθνικά" δικαστήρια αλλά να προσπαθούν να τις λύσουν ειρηνικά μεταξύ τους. Φυσικά ούτε λόγος για ιδιοκτησία και κέρδη αφού όπως είπε και ο ιδρυτής - επαναστάτης ευκολότερα θα περάσει η καμήλα από το μάτι της βελόνας παρά ο πλούσιος στην βασιλεία των ουρανών.
Αργότερα όλα αυτά αλλάξανε όπως ξέρουμε, αλλά θα πρέπει να δούμε προσεκτικά πως και γιατί. Κάποια γεγονότα παίξανε καταλυτικό ρόλο ως προς αυτό. Από αυτά τα μεγάλα γεγονότα (πάντα κατά την άποψη μου) ήταν το σχίσμα, η αναγνώριση του χριστιανισμού ως επίσημης θρησκείας της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και φυσικά όλες οι οικουμενικές σύνοδοι.
Εκεί, ας μου επιτραπεί η έκφραση, "μαγειρεύτηκαν" όλα. Να σας δώσω ένα παράδειγμα που προκύπτει από την μελέτη του Ευαγγελίου. Όλοι σχεδόν το έχουμε, γιαυτό και σας προτρέπω να διαβάσεται και να συγκρίνετε τις δύο επιστολές του Παύλου προς Κορινθίους. Αν ξέρετε να διαβάζετε νομίζω ότι θα καταλήξετε στο ίδιο συμπέρασμα που κατέληξα και εγώ. Δεν είναι γραμμένες από το ίδιο πρόσωπο. Όποιος είναι μελετηρός, έχει υπομονή και ξέρει να διαβάζει θα βρει πολλά τέτοια παραδείγματα στο "πρωτότυπο" της Αγίας Γραφής. Η πρώτη επιστολή είναι ένα από τα ωραιότερα εδάφια της Αγίας γραφής με ανεξάντλητο βάθος πνευματικού πλούτου. Στην Β' επιστολή όμως, μεταξύ πολλών άλλων, προτρέπει ο "Παύλος" στο εδάφιο 9 τους κορίνθιους να δώσουν μεγαλύτερη προσφορά (έρανος) μην τυχόν και ντροπιαστούν στους Μακεδόνες που τόσο καλά λόγια έχουν ακούσει... Άκουσον, άκουσον. Ο απόστολος προτρέπει για την συλλογή χρημάτων που θα έρθει να παραλάβει ο ίδιος, φυσικά προς ανακούφιση άλλων κοινοτήτων που τα έχουν ανάγκη! Αυτός που δίδασκε και δούλευε για να μην δώσει ποτέ δικαίωμα σε κανέναν! Ο Χριστός πάντα έλεγε δώσε την περιουσία σου και ακολούθησε με, δεν την ζήτησε ποτέ προσωπικά για να την δώσει στους φτωχούς... Νομίζω λοιπόν, ότι κάπως έτσι βάλαμε την εκκλησία πάνω από το κεφάλι μας μεταξύ εμών και του Θεού. Δηλαδή πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες απάτες στην ιστορία του ανθρώπου. Καπιλεύτηκαν την διδασκαλία και την ζωή ενός ανθρώπου για να βγάλουν λεφτά και να ελέγχουν τις μάζες!

Θυμηθείτε επίσης ότι ο ίδιος ο Χριστός έμπαινε σε εκκλησίες της χώρας του και έλεγε ότι μετατρέψαν τον οίκο του Θεού σε οίκο εμπορίου. Άραγε αν ξαναερχόταν δεν θα έλεγε τα ίδια και για τις δικές μας τις εκκλησίες;

Ο μεγάλος δανός φιλόσοφος Søren Kierkegaard είπε ότι το ανθρώπινο είδος ξεκίνησε με την θεϊκή φύση μέσα του και στην συνέχεια έπεσε στο ηθικό επίπεδο. Στη συνέχεια ξέπεσε και από τo ηθικό επίπεδο στο αισθητικό (αυτό των αισθήσεων και γιαυτό προτιμώ τον όρο αισθαντικό).
Η πρώτη πτώση είναι το προπατορικό αμάρτημα. Οι πρωτόπλαστοι αφού φάγανε από το δέντρο της γνώσης, όταν τους φώναξε ο Θεός να παρουσιαστούν μπροστά του αντιλήφθηκαν για πρώτη φορά την γύμνια τους (πτώση στο ηθικό επίπεδο) και την κάλυψαν με ένα φύλλο συκιάς. Από τότε έχουμε ξεπέσει κιάλλο στο αισθαντικό επίπεδο. Ζούμε την ζωή μας απλώς ικανοποιώντας τις αισθήσεις μας ή για να το πω πιό σωστά, οι αισθήσεις μας, ζουν την ζωή μας. Και αν στο ηθικό επίπεδο είχαμε μια πιθανότητα να βρούμε το θείο μέσα μας στο επίπεδο που είναι η ανθρωπότητα τώρα δεν έχει καμμία ελπίδα να ανακαλύψει το θείο μέσα της. Αυτό ακριβώς εννοούσε ο Νίτσε με την διάσημη πια φράση του ο Θεός πέθανε. Μόνο που η εκκλησία μας, κατάφερε να διαστρεβλώσει και αυτή την διδασκαλία και να τον βγάλει αντίχριστο. Αν δεν με πιστεύετε απλώς διαβάστε τα 2 πρώτα εδάφια από τον πρόλογο του "τάδε έφη Ζαρατούστρα" και βγάλτε τα δικά σας συμπεράσματα. Μιλάμε για τις 2 πρώτες σελίδες, του δύσκολου κατά τα άλλα βιβλίου, που κανένας δεν έχει τον χρόνο να διαβάσει, άλλα όλοι ξέρουν ότι λέει ότι ο Θεός πέθανε. Αν δεν είστε μελετηροί αλλά οπτιακουστικοί τύποι τότε δέστε την διάλεξη του Λιαντίνη εδώ.

Αν μου επιτρέπεται (βλασφημία προς τον Θεό αλλά και τους φιλοσόφους) άποψη μου είναι ότι ο Θεός δεν πέθανε αλλά σκοτώνεται διαρκώς από την εκκλησία και κατά επέκταση από την θρησκεία. Δεν είμαι άθεος αλλά είμαι άθρησκος. Ή μπορεί ο Γκάντι να το είπε καλύτερα όταν τον ρώτησαν οι ομοεθνείς του: Μα καλά είστε ή δεν είστε ινδουιστής; Αυτός απάντησε ναι αλλά είμαι και χριστιανός και βουδιστής και μουσουλμάνος...
Είχε απόλυτο δίκαιο ο Νίτσε όταν έλεγε: "και τι είναι η εκκλησία παρά ο τάφος του Θεού;"
Άμοιρε Νίτσε πως να μην σε κυνηγήσει η εκκλησία όταν πας να τους πάρεις την μπουκιά από το στόμα.

Ανοίξτε τα μάτια σας...

Μια καλογραμμένη είδηση από το prezatv

http://prezatv.blogspot.com/2008/09/blog-post_23.html

Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2008

Η επανάσταση της μη-βίας

Στο πέρασμα των αιώνων υπήρχαν πολλοί επαναστάτες που λάβαρο τους είχαν την ειρηνική επανάσταση, την επανάσταση της μη-βίας. Ίσως ο πρώτος ήταν ο Χριστός. Το έργο που άφησε πίσω του ήταν οι πρώτες χριστιανικές κοινότητες οι οποίες κατάφεραν μεταξύ 1ου και 2ου αιώνα μ.Χ. στην ουσία να διαλύσουν την ρωμαϊκή αυτοκρατορία εκ των έσω. Αυτό το κατάφεραν με μία ειρηνική επανάσταση. Δεν πήραν τα όπλα να χτυπήσουν κανένα. Απλώς με τον τρόπο ζωής τους, τα κοινόβια, την αλληλοβοήθεια και την συνεργασία δεν χρειαζόντουσαν λεφτά. Χωρίς λεφτά δεν υπηρχαν φόροι, χωρίς φόρους άρχισε να καταρέει το σύστημα. Η τεράστια ρωμαϊκή αυτοκρατορία παρά τις διώξεις των χριστιανών δεν μπορούσε πλέον να πληρώσει τους μισθοφόρους στρατιώτες. Οι μετέπειτα συνέπειες είναι σε όλους γνωστές από την ιστορία.

O Βούδας έχει επίσης πολλά να μας διδάξει και για όποιον ενδιαφέρεται εδώ θα βρει κάτι καλό: http://www.accesstoinsight.org/lib/study/nonviolence.html

Άλλος πολύ μεγάλος αλλά αδικημένος σε φήμη ειρηνιστής επαναστάτης ήταν ο Henry D. Thoreau. Αμερικανός φυσιολάτρης και συγραφέας. Δύο είναι τα πολύ γνωστά του βιβλία. Το πρώτο "Η ζωή στο δάσος ή Walden", περιγράφει τις εμπειρίες του από έναν εναλλακτικό τρόπο ζωής. Το δεύτερο είναι ένα μανιφέστο ειρηνικής πολιτικής ανυπακοής το "Civil Disobedience". O Henry όσο ζούσε δεν πλήρωσε ποτέ του φόρους. Το πρώτο βιβλίο ειδικά επηρρέασε πολλούς γνωστούς της ιστορίας. Ο Mohandas Gandhi είχε πει ότι ήταν το καλύτερο βιβλίο που είχε διαβάσει. Ο Leo Tolstoy είχε εξίσου επηρρεαστεί και οι τρεις πρέπει να είχαν επικοινωνία. Στην παρέα υπήρχε και ένας γνωστός συγραφέας εδώ στην Ολλανδία ,ο Frederick van Eeden, ο οποίος μάλιστα είχε ιδρύσει και ένα κοινόβιο το οποίο είχε ονομάσει Walden.

Πιό σύγχρονος αλλά εξίσου γνωστός ήταν ο Martin Louther King ο οποίος είχε πει και τα περίφημα: "Christ gave us the goals and Gandhi the tactics" (Ο Χριστός μας έδωσε τους στόχους και ο Gandhi την τακτική) "We will wear you down by our capacity to suffer" (Θα σας φθείρουμε με την δυνατότητα μας να υποφέρουμε). Λιγότερο γνωστός ο Jiddu Crishnamurti.

Για όποιον ενδιαφέρεται για να μάθει περισσότερα για την επανάσταση της μη-βίας πέραν της βιβλιογραφίας που αναφέρω ας κοιτάξει και στο παρακάτω site: http://en.wikipedia.org/wiki/Nonviolence

Συνοψίζοντας, όλη η ζωή μας είναι ένας ατέλειωτος κύκλος βίας. Η βία γεννάει βία. Η βία συντηρείται από τον φόβο και την αμάθεια. Η βία σταματάει μόνο αν της αντισταθούμε. Δυστυχώς όμως εδώ οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν βία ως μέσω αντίστασης. Είναι το γνωστό οφθαλμόν αντί οφθαλμού. Είναι σαν για να ισορροπήσουμε δύο δυνάμεις, στη δράση πάμε και προσθέτουμε δράση. Ενώ αυτό που χρειάζεται είναι αντί-δράση. Και αντι-δράση δεν σημαινει αντίδραση. Εδώ είναι το μυστικό της αντίστασης στη βία. Δεν πρέπει να αντιδράς. Γι' αυτό είπε ο Χριστός αν σε χαστουκίσουν γύρνα και το άλλο μάγουλο.
Που οφείλεται όμως αυτή η εσφαλμένη εντύπωση; Νομίζω στην πλειοψηφία των παραδειγμάτων γύρω μας. Εξάλλου ο άνθρωπος μαθαίνει με την μίμηση. Συνεπώς δεν μπορούμε να δούμε παραπέρα (ακόμα και αν ακούμε τον λόγο του Χριστού, απλώς σκεφτείτε τι αποτρόπαιες πράξεις έχουν γίνει στο όνομα του) και φυσικά δεν μπορούμε ν' αλλάξουμε τρόπο σκέψης. (αυτό ζητούσε ο Χριστός με την προτροπή του να μετα-νοήσουμε)

Θα ήθελα να κλείσω αυτό το σημαντικό για εμένα άρθρο με τα λόγια του Gandi. Ο Gandi είχε μελετήσει βαθειά το πρόβλημα της βίας και λίγο πριν την δολοφονία του έδωσε μία λίστα στον εγγονό του, η οποία περιείχε τα 7 λάθη του κόσμου (7 blunders of the world) τα οποία πίστευε ότι οδηγούν στη βία.
  1. Πλούτος χωρίς δουλειά
  2. Ηδονή χωρίς συνείδηση
  3. Γνώση χωρίς χαρακτήρα
  4. Εμπόριο χωρίς ηθική
  5. Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά
  6. Λατρεία χωρίς θυσία
  7. Πολιτική χωρίς αρχές
Ο εγγονός του αργότερα πρόσθεσε ένα ακόμη: 8. Δικαιώματα χωρίς υποχρεώσεις.

Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2008

Μια λίγο διαφορετική άποψη για τα ναρκωτικά.


Θέλω να αρχίσω ξεκαθαρίζοντας ότι τα ναρκωτικά είναι πολύ επικίνδυνα.
Όμως θα ήθελα σαν πρώην χρήστης να δώσω μια άλλη διάσταση στο θέμα.
Έπεσε πάλι το μάτι μου σε άρθρα που γράφουν για τους κινδύνους και τις παρενέργειες των ναρκωτικών. Αυτές οι προσπάθειες είναι σίγουρα καλοπροαίρετες, πολλές φορές καθαρή αντιγραφή, αλλά κρύβουν και πολλούς κινδύνους. Ας αναφέρουμε μερικούς από αυτούς.
  • Δεν γίνεται κανένας διαχωρισμός δηλ. όλα μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι. Αυτό οφείλεται στο ότι πολλές φορές δεν γίνεται αναφορά ούτε σ'έναν τουλάχιστον υποτυπώδη ορισμό.
  • Στην πάντα καλοπροαίρετη προσπάθεια να αποτραπεί η νεολαία από την χρήση τους, λέγονται πολλά "αθώα" ψέμματα ή παραλείπονται κάποιες χρησιμότητες ή αλήθειες.
  • Εξαιτίας των "νόμιμων" ναρκωτικών - φαρμάκων, πολλές από τις έρευνες που πολλές φορές αντιγράφονται δεν είναι "αμερόληπτες"
  • Αυτοί που γράφουν αυτά τα άρθρα συνήθως δεν έχουν καμμία εμπειρία παρά μόνο ότι μπορούν να καταλάβουν παρατηρώντας χρήστες.
Γνώμη μου είναι ότι θα πρέπει να είμαστε αμερόληπτοι σε ένα τόσο δύσκολο και ευαίσθητο θέμα. Από προσωπική εμπειρία άρχισα τα ναρκωτικά ανακαλύπτωντας ότι κάποια από αυτά που ήξερα γιαυτά, ήταν ψέματα. Σε συνδιασμό με το νεαρό της ηλικίας μου πίστεψα πολύ εύκολα ότι όλα ήταν ψέματα. Γιαυτό ας προσέχουμε, τι απόψεις υιοθετούμε και ελαφρά την καρδία διαδίδουμε.

Αλλά ας πάρουμε τα πράματα από την αρχή. Για να μελετήσουμε ένα ζήτημα θα πρέπει να ξέρουμε για τι μιλάμε.
Σύμφωνα με τον ορισμό που υιοθέτησε και χρησιμοποιεί ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας του Ο.Η.Ε. "Ναρκομανία είναι η κατάσταση περιοδικής ή χρόνιας τοξίνωσης η οποία είναι επιβλαβής για το άτομο και το κοινωνικό σύνολο και η οποία δημιουργείται με την επαναλαμβανόμενη χρήση αυτούσιου ή συνθετικού φαρμάκου".
Από αυτόν τον ορισμό και μόνο μπορούμε να διακρίνουμε πολλές κατηγορίες ναρκωτικών.
  • Από την βλάβη που επιφέρει στο χρήστη ή / και στο κοινωνικό σύνολο (μαλακά - σκληρά)
  • Από την προέλευση του ναρκωτικού (φυσικό - επεξεργασμένο - συνθετικό)
  • Και μην ξεχνάμε ότι μιλάμε για τοξίνωση η οποία μπορεί να προέλθει από φάρμακα, νόμιμα ναρκωτικά (τσιγάρο - αλκοόλ), από μικροοργανισμούς, ακόμα και από την ίδια την τροφή μας.
Συνεχίζοντας ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας του Ο.Η.Ε. αναφέρει τα κύρια χαρακτηριστικά της ναρκομανίας - και κατά λογική προέκταση της συμπεριφοράς του ναρκομανή τα οποία είναι:
  • Μια ακατανίκητη ανάγκη και καταναγκαστική επιθυμία για τη συνεχή χρήση του φαρμάκου και την απόκτησή του με οποιονδήποτε τρόπο.
  • Μια συγκεκριμένη τάση αύξησης των δόσεων, καθώς ο οργανισμός δημιουργεί τη σχετική ανοχή.
  • Μια ψυχική ή ψυχολογική και ανάλογα με το φάρμακο, μία οργανική εξάρτηση από τις επιδράσεις του.
Όποιος μπορεί να διαβάζει και είναι αμερόληπτος θα δει ότι σα χαρακτηριστικά θα μπορούσε να ταιριάζει οτιδήποτε: πχ. τηλεόραση, internet, φαγητό, διαιτιτικά χάπια, ασπιρίνη, ένδυση, δουλειά, σεξ, κοινωνικές συναναστροφές, διασκέδαση, γνώση, τέχνη, και ότι σας κατέβει στο κεφάλι. Στην πραγματικότητα σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά αυτά είμαστε όλοι ναρκομανείς σε κάτι!

Νομίζω ότι είναι ξεκάθαρο ότι όταν μιλάμε πλέον για ναρκωτικά δεν ξέρουμε για τι πράγμα μιλάμε. Επομένως ας μιλήσουμε για τα "ναρκωτικά" για τα οποία "αυτοί" μιλάνε. Και όλοι ξέρουμε πάνω-κάτω ποιά είναι αυτά.
Ο επιστημονικός ορισμός είναι ψυχοτροπικά (psychoactive) δηλαδή αυτά που κινούν την ψυχή ή ακόμα πιό σωστά, κατά την άποψη μου ενθεογενή (entheogens) δηλαδή αυτά που γεννούν τον Θεό.
Η φωτογραφία ( http://en.wikipedia.org/wiki/User_talk:Thoric/newchart ) περιλαμβάνει τα περισσότερα κατηγοριοποιημένα, είναι από την wikipedia και χρίζει μελέτης.

Κύριοι/-ες επαναλαμβάνω ότι δεν τάσσομαι υπέρ των "ναρκωτικών". Ίσα ίσα που είμαι ενάντια. στην αλόγιστη χρήση τους Έχω δοκιμάσει πολλά, αλλά πάντα πειραματιζόμενος με την ζωή μου που την θεωρώ πολύ μεγάλο δώρο για να το σπαταλώ έτσι. Όμως πρέπει να είμαστε αμερόληπτοι και να λέμε την αλήθεια. Τα δικά μου συμπεράσματα από την χρήση τέτοιων ουσιών που με οδήγησαν και στην ίδιο-αποτοξίνωση είναι τα εξής: υπό την επήρρεια διαφόρων ψυχοτροπικών χάνεις την συνείδηση σου (κατά συνέπεια τον εαυτό σου) με νο.1 σ'αυτήν την κατηγορία το αλκοόλ!
Υπό την επήρρεια διαφόρων άλλων χάνεις την σωστή αντίδραση σου. Σε όλα το τίμημα που πληρώνεις είναι η μειωμένη απόδοση την επόμενη μέρα (αν δεν ξαναχρησιμοποιήσεις). Στα περισσότερα επιπλέον υπάρχει το πρόβλημα του ελέγχου δηλαδή κάνεις συνεχή χρήση. Τέλος πολύ σοφά ο ποιητής Μπωντλέρ έχει γράψει επ'αυτού: (μπορεί να αναφέρεται στο χασίς αλλά γενικευμένο για όλα τα ψυχοτροπικά ναρκωτικά δεν πέφτει και πολύ έξω)
Ότι σου προσφέρει με το ένα χέρι στο παίρνει με το άλλο: Δηλαδή σου δίνει την δύναμη της φαντασίας αλλά σου παίρνει την δυνατότητα να επωφεληθείς από αυτήν. (1860)
Από την στιγμή που μπορείς να το δεις αυτό ξεκάθαρα αλλά έχεις και ένα σκοπό στη ζωή σου δεν θέλεις να πάρεις ναρκωτικά ξανά, παρά μόνο αν έχεις αυτοκτονικές τάσεις. 'Η ίσως , κατά την ταπεινή μου άποψη, αραιά και που, αν μπορείς να τα ελέγχεις και αν ξέρεις σε τι χρησιμεύουν και πότε να τα χρησιμοποιήσεις. (Εγώ δυστυχώς αν και προσπάθησα για ένα διάστημα δεν μπόρεσα ποτέ... γιαυτό και σταμάτησα).

Οφείλω όμως εδώ (προς χάρην της αμεροληψίας) να πω ότι είχα κάποιες αποκαλυπτικές εμπειρίες με διάφορα από αυτά, αφενός ΔΙΑΚΙΝΔΥΝΕΥΟΝΤΑΣ την ίδια μου την ζωή και ψυχική υγεία και αφετέρου διακινδυνεύοντας να μην καταλάβω ποτέ τι ήταν αυτό που έμαθα. Στάθηκα αφάνταστα τυχερός και στις δύο περιπτώσεις και είμαι εδώ και σας γράφω!

ΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΕΠΙΚΥΝΔΙΝΑ ΕΑΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΚΑΘΟΔΗΓΕΙ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΦΟΒΑΣΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ. ΕΑΝ ΟΜΩΣ ΠΑΡΕΙΣ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΑΝΑΛΟΓΙΣΟΥ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΓΥΡΩ ΣΟΥ.

Τέλος ας αναφερθούμε επιγραμματικά στο ηθικό και πολιτειακό πρόβλημα.
Αναλογιστείτε λίγο μαζί μου, τουλάχιστον εσείς οι πιστοί, ότι αφού ο Θεός απαγόρευσε μόνο ένα φυτό στους πρωτόπλαστους, εμείς οι άνθρωποι τόσο πιό σοφοί είμαστε και έχουμε απαγορεύσει τόσα; Νομίζω ότι από εκεί ξεκινάει καταρχήν το πρόβλημα της λάθος χρήσης τους αλλά και της μεροληπτικής ενημέρωσης. Η πολιτεία κυνηγάει ως παράνομα τα πάντα σχεδόν χωρίς κανένα διαχωρισμό (μαλακά-σκληρά αλλά και χρήστη-έμπορο). Το αποτέλεσμα όμως είναι ότι το πρόβλημα συνεχίζει να υφίσταται μάλλον μεγενθυμένο αφού το κέρδος πλέον είναι μεγαλύτερο για τους εμπόρους (λόγω μεγαλύτερου κινδύνου) μόνο που τώρα έχουμε γεμάτες φυλακές, κατεστραμμένες ζωές, και ένα ολόκληρο σύστημα που ζει από αυτό (αστυνομία - δικηγόροι - δικαστές - σωφρονηστικά ιδρύματα και κέντρα αποτοξίνωσης).
Μην βιαστείτε να με κρίνετε αλλά σκεφτείτε αυτά που λέω. Σκεφτείτε για παράδειγμα ότι αυτό που είναι παράνομο εδώ δεν είναι παράνομο σε μία άλλη χώρα (πχ. χασίς, μανιτάρια στην ολλανδία) αυτό δεν σας βάζει σε σκέψεις; Αν ούτε αυτό μπορεί να κλονήσει την προπαγάνδα ετών τότε μην ξεχνάτε για παράδειγμα ότι το χασίς καλλιεργείτο στην ελλάδα ως το 1937 με τις ευλογίες του κράτους (φορολογούμενο προϊόν, διανομές φυλλαδίων με συμβουλές για παραγωγούς).
Η ουσία είναι ότι τα περισσότερα από
αυτά τα φυτά βρίσκονται για κάποιο λόγο πάνω στον πλανήτη μας. Αποτελούν μέρος του ευρύτερου συνόλου της ζωής και σκοπός μας θα έπρεπε να είναι η κατανόηση τους σε σχέση με το τι μπορούν να μας προσφέρουν και όχι η αναγωγή τους σε πρόβλημα και η αυστηρή ποινικοποίηση τους. Νομίζω πάντως ότι το "πρόβλημα" (όπως εξήγησα είναι τεχνητό) μπορεί να αντιμετωπιστεί με σωστή και αμερόληπτη ενημέρωση.
Τέλος για ότι πληροφορία θέλετε σχετικά με οποιαδήποτε ψυχοτροπικό ναρκωτικό υπάρχει μια πάρα πολύ καλή βάση δεδομένων στο παρακάτω site: http://www.erowid.org/

Ελπίζω να κάλυψα το θέμα όσο πιο αμερόληπτα μπορούσα και σας υπενθυμίζω να μην δέχεστε αυτά που ακούτε είτε από εμένα είτε από οποιονδήποτε άλλο χωρίς να τα σκέφτεστε.
Όπως πάντα ανοικτός σε σχόλια και παρατηρήσεις.

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2008

Self-serve and slave

Επιστροφή στα ξενόγλωσσα άρθρα σήμερα. Tο σημερινό το ξεσήκωσα από την εφημερίδα International Herald Tribune (Sat.-Sun, July 19-20, 2008).
http://www.iht.com/articles/2008/07/18/opinion/edgoodman.php
To εν λόγω άρθρο μου έκανε πολύ εντύπωση για διάφορους λόγους. Καταρχήν είναι απίστευτα καλογραμμένο με πολύ καλά αγγλικά. Δεύτερον είναι γραμμένο από αμερικάνα και το θέμα του είναι οπωσδήποτε τροφή για τη σκέψη. Τέλος επειδή ως γνωστόν η αμερική έχει προχωρήσει σε αλλαγές πολύ πιο πριν από εμάς, ορισμένα από τα χωρία του είναι μια μικρή ματιά στο εγγύς μέλλον, για το τι πρόκειται να επακολουθήσει στη χώρα μας και σε άλλες χώρες που ακολουθούν το παράδειγμα της.
Απολαύστε το!


I finally drew the line at a dinner invitation.
My husband wanted to try a much-touted restaurant where they present you with a platter of raw foods and a hot pot. The prospect of this adventure in dining didn't exactly thrill me. If I want to cook my own food, I answered rather testily, I'll eat at home.
Until then, I had drifted along with the do-it-yourself economy. I bused my own lunch trays. I booked my own movie tickets. I checked myself in at hotel kiosks. I even succumbed when an upscale seafood restaurant expected me to swipe my credit card through a handheld computer as if I were in a supermarket.
But maybe it was the election-year rants about the offshoring of American jobs from steelworkers to computer programmers that finally got me. The outsourcing of work to other countries has produced endless ire. But what about the outsourcing of work to thee and me?
For every task shipped abroad by a corporation, isn't there another one sloughed off onto that domestic loser, the consumer? For every job that's going to a low-wage economy, isn't there another going into our very own no-wage economy?
I'm not just talking about do-it-yourself gas pumping, which is by now so routine that the memory of an actual person washing your windshield has receded into the mists of AARP nostalgia. Back when gas cost $2 a gallon, self-service was offered at a discount. Today, gas is more than $4 a gallon here in the U.S., and in most parts of the country, full-service - a retronym if there ever was one - is available only at a premium.
What's happening on land is happening in air. We are now expected to book our own itinerary, print our boarding passes, and do everything at the airport except pat ourselves down for liquids.
In this self-service economy, we also serve (ourselves) by having intimate and endless conversations with voice-recognition machines simply to refill a prescription drug or check our bank balance. We are expected to interact with "labor-saving technology" without realizing that it's labor-transferring technology.
The job has not been "saved," it's been taken out of the paid sector, where employees have a nasty habit of expecting salaries, and put into the unpaid sector, where Suckers 'R' Us.
I am tempted to say that customer service has gone the way of the house call but that reminds me that even medicine has been outsourced to patients who buy do-it-yourself kits to test and track everything from HIV to blood pressure.
In an era when operations are done on an outpatient basis, nursing care has already been outsourced to family members.
The axis of this evil isn't really globalization, it's privatization. Consider the jobs that have now become part of our personal portfolio.
We've become our own computer geeks as help lines become self-help lines. We've become our own pension planners and financial analysts left to manage our 401(k)s. We are even expected to be healthcare analysts, determining which star in the galaxy of drug prescription plans covers the ever-changing cast of pills in our medicine cabinet.
All of this is framed in the language of free choice. As opposed to, say, free time.
An MIT economist assures me cheerily that many Americans are willing to accept less service for lower cost. In a society built on the value of self-reliance, I am told, we may even feel virtuous when we put together our own bookcase or install our own hard drive.
But I have yet to find an economist who has figured out the human cost of "lower cost," or tallied up the transfer of labor from companies to customers.
I've yet to find a consumer who has added, subtracted, or multiplied the amount of time we are now spending on the second shift of life management.
Remember when women were asking, "Can we have it all?" The answer was that we could have it all only if we could do it all ... and all by ourselves. Now men and women have both won equal opportunity in the do-it-all-by-yourself world. We have officially become our own nonprofit centers.
Welcome to the self-service economy where we are never without work to be done. Let's celebrate by dining out together. Bring your carrot peeler.

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2008

Τι μας χρειάζονται τα γκάλοπ;


Δεν μπορώ άλλο θα σκάσω! Θα τα πω για να ξελαφρώσω!
Θα προσπαθήσω να περιγράψω με τι μοιάζει το γκάλοπ (τι λέξη κιαυτή). Από εκεί μπορεί να ξεκινάει η αντιπάθεια μου. Θα πρέπει να το κοιτάξω. Ίσως να πάω σε κανένα ψυχίατρο, αλλά κιαυτοί δεν μου γεμίζουν το μάτι... Τελος πάντων. Όχι μόνο να το περιγράψω αλλά και να εξηγήσω γιατί τυχαίνει της ευρείας αποδοχής των μαζών.
Έχουμε και λέμε λοιπόν: Μου θυμίζει την Κυριακή των εκλογών που καθόμαστε ώρες μπροστά από την τηλεόραση κοιτώντας λες και και το γεγονός αυτό από μόνο του είναι διαφορετικό από το αν απλώς την ανοίγαμε το πρωί της Δευτέρας και μαθαίναμε απευθείας το αποτέλεσμα. Αλλά όχι, εμείς το βλέπουμε σαν ποδοσφαιρικό αγώνα, περιμένουμε την μεγάλη ανατροπή 2 επικράτειες πριν την λήξη. Έτσι είναι και με τα γκάλοπ. Αλλάζει το σκορ ε... συγνώμη το ποσοστό ορίστε πάλι μπερδεύτηκα... Μόνο που γίνεται λίγο πιο αργά, να σαν το πρωτάθλημα. Νίκες, ήττες, ισοπαλίες κάνεις την σούμα και ορίστε ο πρωταθλητής. .
Αλλά δεν είναι μόνο το ποδόσφαιρο. Αλλιώς για παράδειγμα δεν θα συμετείχαν τουλάχιστον οι γυναίκες! Τι συμβαίνει όμως και συμμετέχουν; Απλό και αυτό, βλέπετε η επανάληψη με μικροδιαφορές (πχ. Ο Ριτζ είναι με την Σπέκτρα, ενώ πριν ήταν με την Μπρούκ και μετά πάλι με την Μπρουκ που είναι έγκυος από άλλον και είχε πάει και με τον αδελφό του- που το θυμήθηκα πάλι αυτό;!) μοιάζει με σήριαλ. Κολλάς θέλεις να μάθεις την συνέχεια.
Αλλά υπάρχει και άλλος λόγος. Όλα γύρω μας είναι ένα ατέλειωτο κουτσομπουλιό. Ειδήσεις, περιοδικά και προσωπικές συζητήσεις. Το "δώρο" που μας έδωσε η φύση, η ομιλία, αυτό που μας ξεχωρίζει από τα "κατώτερα" ζώα - στην ουσία ανώτερα αφού επικοινωνούν πολύ καλύτερα χωρίς λαλιά - πως το χρησιμοποιούμε; Για να κουτσομπολεύουμε. Εδώ δεν υπάρχει προνομιακό φύλλο αφού και τα δύο το χρησιμοποιούν κατά κόρον. Ρίξτε μια ματιά γύρω σας. Κανένας δεν έχει να πει τίποτα σοβαρό. Ένα ατελείωτο μπλά, μπλά χωρίς αρχή, χωρίς τέλος και χωρίς νόημα. Όποιος το αμφισβητεί ας απαντήσει με ειλικρίνια πόσες από τις φράσεις που χρησιμοποιεί δεν είναι μηχανικές, χιλιοειπωμένες. Ή όταν ακούσει μια καλή γνώμη από κάποιον, πόσες φορές θα την επαναλάβει σε άλλους; Δεν ξέρω αν σας έχει συμβεί να είστε εντελώς χαλαροί, χωρίς έννοιες, ευτυχισμένοι ανάμεσα σε πλήθος και ξαφνικά να συγκεντρωθείτε στην ακοή σας; Θεέ μου τι θόρυβος, χιλιάδες ατέλειωτοι μονόλογοι σε όλες τις δυνατές χροιές...
Αυτό το τελευταίο είναι ακριβώς αυτό που νοιώθω, όταν ένα γκάλοπ θα ανακοινωθεί από τα Μέσα Μαζικής Εξημέρωσης και αρχίζουν όλοι να σχολιάζουν. Ώρε γέλια! Ασταμάτητοι! Μπορούν από το ίδιο αποτέλεσμα να καταλήξουν σε δύο τελείως διαφορετικά συμπεράσματα. (Αυτή είναι η δύναμη του μυαλού: μπορεί τόσο εύκολα να σε ξεγελάσει ώστε να πιστέψεις το οτιδήποτε). Δεν λέω, μου άρεσε και εμένα να διαβάζω το μακρύ και το κοντό του καθενός κατά την ανάλυση των αποτελεσμάτων ενός γκάλοπ. Αλλά η σταγόνα κάποτε ξεχειλίζει. Ακόμα και σε ένα αργόστροφο σαν εμένα. Αιτία ήταν η συνειδητοποίηση καναδύο αναπόσπαστων στοιχείων του ορισμού της σφυγμομέτρησης (έρευνας) της πρόθεσης ψήφου. (δεν ξαναλέω την ξενόφερτη λέξη γιατί δεν το γλιτώνω το εγκεφαλικό).
Και εξηγούμαι: Πρώτον διενεργούνται από ιδιωτικές εταιρίες (δηλαδή πάει η αμεροληψία, βασική προϋπόθεση για να πάρουμε οποιαδήποτε έρευνα στα σοβαρά). Δεύτερον, σχέδον σε κάθε μία υπάρχει ένα ποσοστό γύρω στο 20% αναποφάσιστων λόγω του ότι δεν θέλουν όλοι να κάνουν βούκινο τα πιστεύω τους, ή δεν έχουν αποφασίσει ακόμα. Οπότε πάρ'το αβγό και κούρεφτο τα συμπεράσματα (βασική επιδίωξη κάθε έρευνας). Τέλος, διενεργούνται σ'ένα δείγμα πληθυσμού οπότε χρειαζόμαστε και τον δείκτη διόρθωσης (ήταν στραβό το κλίμα το έφαγε και ο γάϊδαρος). Και όμως θα βρεθούν οι "ειδήμονες", μπορεί και με πτυχία πανεπηστημίου πλέον, να μας αναλύσουν τα αποτελέσματα... Τώρα πέστε μου φταίω εγώ αν τα θεωρώ κουτσομπολιά;
Αλλά το μεγάλο ερώτημα είναι άλλο. Ασχέτως σχολιασμού, ακόμα και αν όλα είναι σωστά, πέστε μου εσείς τι μου χρησιμεύει εμένα σαν πολίτη αυτό το ρημάδι; Πέστε ότι όλοι συμφωνούσαμε και βγάζαμε το ίδιο συμπέρασμα, τι μου χρησιμεύει; Τι να το κάνω εγώ; Για παράδειγμα έβγαλε ο "σοβαρός" δημοσιογράφος Κος Τσίμας το βαρύγδουπο συμπέρασμα "back to square". Το είπε και αγγλιστί για να δώσει κύρος στο άρθρο του...και λοιπόν τι μου χρησιμεύει Κε Τσίμα και κάθε Κε Τσίμα το αποτέλεσμα και το συμπέρασμα σας; Τι κερδίζω από την "γνώση" (πληροφορία) που μου προσφέρετε τόσο απλόχερα και τακτικά (να προσθέσω εδώ)
Εντάξει, ο πολιτικός θα κοιτάξει ίσως να διορθώσει κάποια πράγματα, ο αναλυτής κάνει την δουλειά του και πληρώνεται γιαυτό, το ίδιο και η εταιρεία δημοσκόπησης, και ο δημοσιγράφος θα γεμίζει χαρτί. Εγώ όμως; Θα αναλωθώ σε σχόλια στη δουλειά μου και στα blog. θα χύσω φαρμάκι, ή θα χαρώ παράφορα, ε και; Θα κουτσομπολέψω εντέλει, αλλά η χρησιμότητα του; Άγνωστο μυστήριο για εμένα.
Θα μου το εξηγήσει κανένας;

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008

Φιλοσοφική θεώρηση του θανάτου

Συνέχεια σε βίντεο με πολύ βαρύ και δύσκολο θέμα αυτή την φορά. Διάλεξη του μακαρίτη καθηγητή Λιαντίνη με τίτλο: "Φιλοσοφική θεώρηση του θανάτου".
Φοβερή διάλεξη, με πολύ "ζουμί" και που κάθε φορά που την βλέπω με κανει να σκέφτομαι: "είναι κρίμα που δεν τον είχα δάσκαλο".
Ο κύριος καθηγητής είχε φοβερές γνώσεις, λέγειν και χιούμορ.
Το βίντεο θα το βρείτε εδώ:
http://video.google.com/videoplay?docid=-4933825208108634309&hl=en

Ευχαριστώ τον φίλο Ηλία που μου το είχε στείλει πριν πολύ καιρό.
Είστε, όπως πάντα, ευπρόσδεκτοι για σχόλια.

Σχετικό με το θέμα και το παρακάτω βιντεάκι

Σώστε τον πλανήτη; / Save the Planet?

Μερικές φορές η σάτιρα έχει πολλά να μας διδάξει. Το παρακάτω βιντεάκι είναι εξωφρενικά αστείο. Περιέχει δε, πολλές σωστές σκέψεις για το περιβαντολογικό ζήτημα. Είναι στα αγγλικά and it makes ...sense! Enjoy!

video

Κυριακή, 14 Σεπτεμβρίου 2008

Ο Θεός μας

Το παρακάτω είναι ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα της Ολλανδίας πριν 2 μήνες περίπου. Παραθέτω την μετάφραση του μαζί με μικρά σχόλια για πρόσωπα και καταστάσεις που φυσικό είναι να μην γνωρίζετε. Τα συμπεράσματα δικά σας...

Ο Θεός μας

Δεν κατάλαβα ποτέ την οικονομία. Τι καταλαβαίνω είναι, ότι κάποιος καλλιεργεί πατάτες και κάποιος άλλος σιτάρι και ότι και στους δύο κάτι περισσεύει και το ανταλλάσσουν. Τι καταλαβαίνω είναι ότι κάποιος είναι έξυπνος και αγοράζει πατάτες και σιτάρι για να τα πουλήσει με κέρδος σ' ένα άλλο μέρος, όπου εκεί οι άνθρωποι έχουν μεγαλύτερη όρεξη για πατάτες και jenever (το "ούζο" της Ολλανδίας που παράγεται από σιτάρι). Αυτά όλα τα καταλαβαίνω. Αλλά την οικονομία δεν την καταλαβαίνω.
Επειδή οικονομία σημαίνει ότι όλοι, αγοράζουν όλο και περισσότερο σιτάρι και πατάτες, και συνεπώς οι έμποροι γίνονται όλο και πλουσιότεροι και έχουν όλο και περισσότερα λεφτά για να αγοράσουν πατάτες και σιτάρι. Αυτό ονομάζεται οικονομική ανάπτυξη και είναι ένα είδος Θεού, του οποίου η ύπαρξη αν τύχει και αμφισβητηθεί από κάποιον τότε αυτός εξοστρακίζεται ευθύς από την κοινωνία. Μόλις η οικονομική ανάπτυξη (δείκτης) γίνει μικρότερη των προσδοκιών μας τότε η οργή του Θεού πέφτει πάνω μας και ξεσπάει η καταστροφή.
Αναρωτιέσαι από που πρέπει να έρθουν όλες αυτές οι πατάτες και το σιτάρι για να κατευνάσουν την πείνα του Θεού που όλο και αναπτύσσεται; Εξορύσσονται από τα βαθύτερα έγκατα της γης. Αρπάζονται από σκελετωμένα χέρια ζητιάνων μακρινών λαών στο νότο και στην ανατολή. Η πείνα τους και η παγκόσμια έλλειψη είναι λιγότερο σημαντική από την ιερή μας ανάγκη για κατανάλωση, η οποία είναι και η λατρεία μας για τον όλο και περισσότερο αδηφάγο Θεό μας.
Η Femke Haselma (γυναίκα, αρχηγός του κόμματος Αριστεροί Οικολόγοι - κάτι σαν Σύριζα στο πιο οικολογικό) έγινε πρωτοσέλιδο αυτή την εβδομάδα με την ανακοίνωση ενός μανιφέστου μέσω του οποίου μας προέτρεψε να καταναλώνουμε λιγότερο. Αυτό είναι ιεροσυλία. Θέλει να αρνηθεί την λατρεία στο Θεό της οικονομικής ανάπτυξης. Αν καταναλώνουμε λιγότερο τότε ο έμπορας θα κερδίζει λιγότερο χρήμα, από το οποίο θα έχει να διαθέσει λιγότερο στην κατανάλωση και ο ίδιος.
Συχνά συμφωνώ με τις απόψεις της Femke Haselma, αλλά τούτη τη φορά πρέπει να την κατηγορήσω ότι βλέπει τα πράγματα από ένα σημείο πολύ προσεκτικό και συντηρητικό. Δεν πρέπει να αγοράζουμε ένα φόρεμα λιγότερο την Κυριακή, (σχεδόν όλα τα εμπορικά κέντρα, supermarket και μαγαζιά είναι ανοικτά την Κυριακή εκτός φυσικά από τις πολύ χριστιανικές
κωμοπόλεις- άλλο ένα θέμα που απασχολεί εδώ τον κόσμο
) πρέπει να δολοφονήσουμε το Θεό μας , όπως ακριβώς όλους τους προηγούμενους. (εδώ μάλλον αναφέρεται στο γεγονός ότι υπάρχουν πολλοί άθεοι στην Ολλανδία) Πρέπει να βαδίσουμε προς ένα σενάριο οικονομικής συρρίκνωσης. Δεν πρέπει να προσπαθούμε να καταλάβουμε την οικονομία, πρέπει να προσπαθούμε να καταλάβουμε τι είναι οι πατάτες και το σιτάρι, και που χρησιμεύουν.


Ilja Leonard Pfeijffer (Συγραφέας βιβλίων, άρθρων και θεατρικών έργων με πολλές διακρίσεις στην Ολλανδία)

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2008

Συλλέκτης... παροιμιών - αποφθεγμάτων

Από μικρός είχα μια μανία με τις συλλογές. Μάζευα ότι μπορούσα. "Χαρτάκια" με ποδοσφαιριστές, γραμματόσημα, αυτοκινητάκια, τηλεκάρτες, νομίσματα ελληνικά και ξένα και ένα σωρό άλλα πράγματα τα οποία ή σκονίζουν τώρα σε κάποιο ράφι του πατρικού μου σπιτιού ή πολύ σοφά πράττοντας τα έχει πετάξει η μάνα μου στα σκουπίδια. Ενώ πλέον έχω καταλάβει την ματαιότητα του όλου εγχειρήματος, οφείλω να παραδεχτώ ότι είμαι αθεράπευτα συλλέκτης μια που ακόμα και στα ..'άντα' μου συνεχίζω να συλλέγω...
Σήμερα μοιράζομαι το μέρος της συλλογής που είχα σε ηλεκτρονική μορφή και ελπίζω στο μέλλον να βρω το χρόνο για το υπόλοιπο που είναι γραπτό...


A fool utters all on their mind. The wise waits till afterwards.
Actions take less time to come true than wishes.
A well-trained horse isn’t less exciting than a wild one.
Most anger is only fear, most depression is only anger.
Knowledge is power, but wisdom doesn’t need power.
The heart can be an enemy to the intellect.
Everything happens at once.
Answer not a fool according to their folly, lest you be like unto them.
The chicken is only the egg’s way of reproducing itself.
Measure twice, cut once
The true church is one's own heart.
One that deals in evil shall flee to their own doom, let none stand in their way.
Music can soothe more than just the savage beast.
Where there is no wood, the fire goes out, so where there is no talebearer, the strife ceases.
Don't let friends impose on you. Work calmly and silently.
In youth and beauty, wisdom is rare.
One that is void of wisdom despises the neighbor, but the one of understanding holds the former at peace.
Open rebuke is better than secret love.
A gentle person points out the admirable qualities of all and does not point out bad qualities. A petty one does just the opposite.
A body at rest tends to stay at rest, while a body in motion tends to stay in motion.
When wearing comfortable shoes one forgets that they have feet.
Nothing is by chance, everything happens because it has to.
Self discipline is a skill.
Strange coincidences may be but the normal workings of the universe.
Will the impossible - accept the inevitable.
Study the past, live in the present, prepare for the future.
For all, the attainment of sincerity is the path to virtue.
By nature, all are nearly alike; by practice, they get to be wide apart.
A kind word with forgiveness is better than charity followed by insult.
A civilization that regards nuclear energy as important and cooking as trivial is surely headed for destruction.
Sometimes we must learn to ask for what is needed.
Life is a wonderful habit.
The sanctity of one's beliefs should be respected.
Wisdom is more valuable than valuables and all things that can be desired hold no comparison.
Confidence in one unfaithful in time of trouble is like a broken tooth, and a foot out of joint.
Giving others space, frees oneself in turn.
Never trouble trouble till trouble troubles you.
Everyone prudent deals with knowledge, but a fool lays open their folly.
The slothful one says, 'There is a lion in the way, a lion in the streets.'
The secret of life should not be known as then it would no longer be a secret.
"Good judgment comes from experience. Experience comes from bad judgment."
"Pick battles big enough to matter, small enough to win."
Happiness is not a station you arrive at, but a manner of traveling.
"As empty vessels make the loudest sound, so they that have least with are the greatest babblers." Plato
"The best way to predict the future is to invent it." - Alan Kay
"The game of life is not so much in holding a good hand as playing a poor hand well." - H.T. Leslie
To obtain a man's opinion of you, make him mad. - Oliver Wendell Holmes Jr.
"Never trouble another for what you can do for yourself." - Thomas Jefferson
"If you do not think about the future, you cannot have one." - John Galsworthy
It is wise to put your anger in problems, not people and your energy in answers not excuses.
"Worry does not empty tomorrow of sorrow - it empties today of strength." - Corrie Ten Boom
"We judge ourselves by what we are capable of doing, while others judge us by what we have already done." - Henry Wadsworth Longfellow
Every man dies. Not every man lives. –Tim Robins
Anger, if not restrained, is frequently more hurtful to us than the injury that provokes it. - Seneca
A closed mind is like a closed book; just a block of wood. - Chinese Proverb
A dream is just a dream. A goal is a dream with a plan and a deadline.-Harvey Mackay
After the game, the king and the pawn go into the same box. Italian Proverb
The afternoon knows what the morning never suspected. Swedish Proverb
After three days without reading, talk becomes flavorless.Chinese proverb
Behind an able man there are always other able men. Chinese Proverb
Better to light a candle than to curse the darkness Chinese Proverb
By asking for the impossible, obtain the best possible. Italian Proverb
By learning you will teach; by teaching you will learn.Latin Proverb
The church is near, but the way is icy, The tavern is far, but I will walk carefully. Ukranian Proverb
Cuando amor no es locura, no es amor. (When love is not madness, it is not love.) Spanish Proverb
Don't be too sweet lest you be eaten up; don't be too bitter lest you be spewed out. Jewish Proverb
Don't empty the water jar until the rain falls. Philippine Proverb
Eat and drink with your relatives; do business with strangers. Greek Proverb
Eating while seated makes one of large size; eating while standing makes one strong. Hindu Proverb
The enemy of my enemy is my friend. Arab Proverb
Enjoy yourself. It's later than you think.Chinese Proverb
Even a clock that does not work is right twice a day. Polish Proverb
Even a fool is thought wise if he keeps silent, and discerning if he holds his tongue.
Miscellaneous Prover
Everyone thinks his own burden heavy. French Proverb
Every animal knows more than you do. Native American Proverb (Nez Perce)
The eyes believe themselves; the ears believe other people. German Proverb
Fall seven times, stand up eight. Japanese Proverb
Fear less, hope more,
eat less, chew more,
whine less, breathe more,
talk less, say more,
hate less, love more,
and all good things will be yours.Swedish proverb
The first drink with water, the second without water, the third like water. Spanish Proverb
First secure an independent income, then practice virtue. Greek Proverb
Fish, to taste good, must swim three times: in water, in butter, and in wine. Polish Proverb
Go often to the house of a friend; for weeds soon choke up the unused path.Scandanavian Proverb
He is rich who owes nothing. French Proverb
He that does not ask will never get a bargain. French Proverb
He who asks is a fool for five minutes, but he who does not ask remains a fool forever. Chinese Proverb
He who is not impatient is not in love. Italian Proverb
He who knows little quickly tells it. Italian Proverb
He who knows nothing doubts nothing.Italian Proverb
If work were good for you, the rich would leave none for the poor. Haitian proverb
If you must play, decide on three things at the start: the rules of he game, the stakes, and the quitting time. Chinese proverb
L'amour faite passer les temps. Les temps faite passer l'amour. (Love makes time pass. Time makes love pass.)French Sundial Motto
Listen to all, plucking a feather from every passing goose, but, follow no one absolutely. Chinese Proverb
Live your own life, for you will die your own death. Latin Proverb
The loveliest of faces are to be seen by moonlight, when one sees half with the eye and half with the fancy. Persian Proverb
A man is not where he lives, but where he loves. Latin Proverb
Never do anything standing that you can do sitting, or anything sitting that you can do lying down. Chinese Proverb
Never rely on the glory of the morning or the smiles of your mother-in-law. Japanese Proverb
Observe your enemies, for they first find your faults. Greek Proverb
One drink is just right; two is too many; three are too few. Spanish Proverb
Shared joy is a double joy; shared sorrow is half a sorrow. Sweedish Proverb
There wouldn't be such a thing as counterfeit gold if there were no real gold somewhere. Sufi Proverb
Those who have free seats at a play hiss first. Chinese Proverb
Those who sleep with dogs will rise with fleas. Italian Proverb
To attract good fortune, spend a new coin on an old friend, share an old pleasure with a new friend, and lift up the heart of a true friend by writing his name on the wings of a dragon. Chinese Proverb
A tree never hits an automobile except in self defense. American Proverb
Vision without action is a daydream. Action with without vision is a nightmare. Japanese Proverb
Vulnerant omnia, ultima necat. (All the [hours] wound you, the last one kills) Latin Proverb
When two quarrel, both are to blame. Dutch Proverb
When you have only two pennies left in the world, buy a loaf of bread with one, and a lily with the other. Chinese Proverb
Wheresoever you go, go with all your heart. Confucius
Whoever gossips to you will gossip about you. Spanish Proverb
Who travels for love finds a thousand miles not longer than one. Japaneses Proverb
The wise man has long ears and a short tongue. German Proverb
You can't wake a person who is pretending to be asleep. Navajo Proverb
"Being powerful is like being a lady. If you have to tell people you are, you aren't."-Margaret Thatcher
"The actions of men are the best interpreters of their thoughts." - John Locke
"A classic is something that everybody wants to have read and nobody wants to read." - Mark Twain.
"Charm is a way of getting the answer yes without asking a clear question." - Albert Camus
"Live so that your friends can defend you but never have to." - Arnold H. Glasgow
"Very little is needed to make a happy life; it is all within yourself, in your way of thinking."- Marcus Aurelius Antoninus
"He is no fool who gives what he cannot keep to gain what he cannot lose. "- Jim Elliot
"Every child is an artist. The problem is how to remain an artist once he grows up."- Pablo Picasso
"When you can think of yesterday without regret and tomorrow without fear, you are near contentment."
"Happiness is as a butterfly which, when pursued, is always beyond our grasp, but which if you will sit down quietly, may alight upon you." - Nathaniel Hawthorne
"He who thinks by the inch and talks by the yard deserves to be kicked by the foot."
"The most incomprehensible thing about the world is that it is at all comprehensible." - Albert Einstein
"Since we cannot know all that there is to be known about anything, we ought to know a little about everything." - Blaise Pascal
"Patience and perseverance have a magical effect before which difficulties disappear and obstacles vanish." - John Quincy Adams
"Decide what you want, decide what you are willing to exchange for it. Establish your priorities and go to work." - H. L. Hunt
The greatest discovery of my generation is that a human being can alter his life by altering his attitudes of mind. - William James
"If you treat an individual as he is, he will remain as he is. But if you treat him as if he were what he ought to be and could be, he will become what he ought and could be."
- Johann Wolfgang von Goethe
"Far away in the sunshine are my highest aspirations. I may not reach them, but I can look up and see their beauty, believe in them, and try to follow where they lead." - Louisa May Alcott
"Nothing is a waste of time if you use the experience wisely." - Rodin
"The reasonable man adapts himself to the world; the unreasonable one persists in trying to adapt the world to himself. Therefore all progress depends on the unreasonable man." -- George Bernard Shaw
"Until the lions have their historians, tales of the hunt shall always glorify the hunter." -- African Proverb
"Always and never are two words you should always remember never to use."
- Wendell Johnson
"Our feelings are our most genuine paths to knowledge." - Audre Lorde
"Most of the important things in the world have been accomplished by people who have kept on trying when there seemed to be no hope at all." - Dale Carnegie
"To be always thinking about your manners is not the way to make them good; the very perfection of manners is not to think about yourself." - Richard Whately
"Life is too short for traffic." - Dan Bellack
"No act of kindness, no matter how small, is ever wasted." - Aesop
"Consider the rights of others before your own feelings, and the feelings of others before your own rights." - John Wooden
"A soft answer turneth away wrath." - Proverbs 15:1
"Know how to ask. There is nothing more difficult for some people, nor for others, easier."
- Baltasar Gracian
Great ability develops and reveals itself increasingly with every new assignment. - Baltasar Gracian
"Imagination is the one weapon in the war against reality." - Jules de Gaultier"
The best thing about the future is that it comes one day at a time." - Abraham Lincoln
"The longer I live the more beautiful life becomes." - Frank Lloyd Wright
Όλες οι μεγάλες αλήθειες ξεκινούν ως βλασφημίες. -George Bernard Shaw
History is on every occasion the record of that which one age finds worthy of note in another.
In history the way of annihilation is invariably prepared by inward degeneration, by decrease of life. Only then can a shock from outside put an end to the whole.- Jakob Burckhardt
"Our greatest victories and those which are most enduring are our victories over ourselves"-Napoleon
"What hashish gives with one hand it takes away with the other: that is to say, it gives the power of imagination and takes away the ability to profit by it." - Baudelaire (1860)
- There is nothing so strange or unbelievable that it has not been said by one philosopheror another. -Rene Descartes




Εγγραφή μέσω email

Enter your email address:

Blog Widget by LinkWithin