Το τελευταίο γνωμικό που κατατέθηκε

Ο Χρύσιππος ο Σολεύς είπε: " "Θα συμπεραίναμε στην περίπτωση ενός όμορφου σπιτιού ότι χτίστηκε για τους ιδιοκτήτες τους και όχι για ποντίκια. Οφείλουμε επομένως, με τον ίδιο τρόπο, να θεωρούμε το σύμπαν σαν το σπίτι των θεών.""

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2008

Ο Κυρ-Παντελής

Φίλοι μου για δέστε τι βρίσκει κανείς στο διαδύκτιο. Είπα να το μοιραστώ μαζί σας αν και οι μεγαλύτεροι από εσάς πιθανόν να το γνωρίζετε...

Στίχοι: Πάνος Τζαβέλας
Μουσική: Πάνος Τζαβέλας
Πρώτη εκτέλεση: Πάνος Τζαβέλας






Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έχεις κατάστημα κάπου στη γη
πουλάς εμπόρευμα, βγάζεις λεφτά
πολλά λεφτά, πολλά λεφτά
Τις Κυριακές πρωί στην εκκλησιά
σταυροκοπιέσε στην Παναγιά

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έχεις και σύζυγο, κόρη, παιδί
μοντέρνα έπιπλα, έγχρωμη TV,
τρως τροφή πνευματική.
Μακρυά από κόμματα μην βρεις μπελά,
"Πατρίς,θρησκεία και φαμελιά"

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
τι κι αν πεθαίνουνε πάνω στη γη
χιλιάδες άνθρωποι, χωρίς ψωμί,
μαύροι, λευκοί ή κίτρινοι.
Ο γιος σου μοναχά να 'ναι καλά
ν' αφήσεις τ' όνομα και τον παρά.

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
σκεύρωσες, σάπισες στο μαγαζί
τη νιότη ξόδεψες και την ορμή
για τη δραχμή, για το πετσί
δίπλα σου τ' όνειρο, η ζωή και το φως
μα εσύ στο κουφάρι σου κλεισμένος εντός.

Ξέρεις πως δώσανε κυρ-Παντελή
άλλοι τα νιάτα τους και τη ζωή
να γίνει τ' όνειρο φέτα ψωμί
να φας και ' συ κυρ-Παντελή;

Κι εσύ τι έδωσες κυρ-Παντελή;
πες μας τι έκανες σ' αυτή τη γη;
πες μας τι άφησες κληρονομιά
που να εμπνέει τη νέα γενιά

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έντρομ, άβουλε συ φασουλή
βρώμισες τ' όνειρο και την ψυχή
άδειο πετσί χωρίς πνοή.

Έντιμοι άνθρωποι, νέα γενιά
θάψτε τους έντιμους μες στα σπαρτά
κι αυτούς που φτιάξανε τον Παντελή
σκουλήκι άχρηστο σ' αυτή τη γη.

14 σχόλια:

  1. Καλημέρα Ιπτάμενε Επαναστάτη!
    Με τέτοια τραγούδια ξεκινάει μια καλή ημέρα!
    Πάντα τέτοια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλημέρα και σε σένα αδελφέ!
    Με τέτοια τραγούδια ξεκινάει μια καινούργια καλή ζωή!
    Είναι που κατεβαίνω Ελλάδα σήμερα και δεν κρατιέμαι... ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. εξαιρετικό!!
    και πόσο επίκαιρο!!

    Καλώς να έρθεις Ελλάδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Χριστίνα μου, σ'ευχαριστώ. Πράγματι είναι επίκαιρο και αποτελεί μια απάντηση σ'αυτούς τους "έντιμους" που δεν καταλαβαίνουν τους λόγους της κοινωνικής εξέγερσης που συμβαίνει στην πατρίδα μας. Αύριο ή μεθαύριο θα αναρτήσω περισσότερους λόγους. Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω από την καρέκλα. Θα τα πούμε στους δρόμους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Σχόλιο…

    Τέρμα πια στα Βατοπέδια!
    Και στα πνευματικοπαίδια…

    Μη μου πείτε ούτε λέξη:
    Ότι «τα παιδία παίζει»
    Κι ότι οι άγιοι υπουργοί μας
    Κι οι πνευματικοί ταγοί μας
    Άγρια το λαό εμπαίζει…

    Όλοι τους είναι αθώοι
    Και για όλους «βρέχει πέρα»…
    Μόνο στον «κακό» Αλέξη
    Έστειλε ο…Θεός τη σφαίρα!

    Το ΠΑΣΟΚ παίρνει κεφάλι
    Και στην εκλογή την άλλη,
    Φούντωσαν πια οι ελπίδες,
    Πως, αντί γαλάζιες κάμπιες
    Πράσινες θα τρων ακρίδες…

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Φίλε παπα-Ηλία,
    τέρμα πια σε βατοπαίδια, μίζες και πράσινες ακρίδες και μπλε κάμπιες και κόκκινες βδέλλες και μαύρες αράχνες. Δεν θέλουμε σωτήρες θέλουμε αξίες, αλήθεια, μόρφωση, ελευθερία, ανθρωπιά. Θέλουμε αυτοδιάθεση, αυτοδιαχείρηση. Θέλουμε ειρήνη στον κόσμο και στο μυαλό μας. Θέλουμε να μπορούμε να Θέλουμε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μου θύμισε αυτό :

    Αφήγηση
    Στίχοι/ποίηση: Γιώργος Σεφέρης
    Μουσική : Μιλτιάδης Πασχαλίδης
    Πρώτη εκτέλεση: Μιλτιάδης Πασχαλίδης

    Αυτός ο άνθρωπος πηγαίνει κλαίγοντας
    κανείς δεν ξέρει να πει γιατί
    κάποτε νομίζουν πως είναι οι χαμένες αγάπες
    σαν κι αυτές που μας βασανίζουνε τόσο
    στην ακροθαλασσιά το καλοκαίρι με τα γραμμόφωνα

    Οι άλλοι άνθρωποι φροντίζουν τις δουλειές τους
    ατέλειωτα χαρτιά παιδιά που μεγαλώνουν
    γυναίκες που γερνούνε δύσκολα
    αυτός έχει δυο μάτια σαν παπαρούνες
    σαν ανοιξιάτικες κομμένες παπαρούνες
    και δυο βρυσούλες στις κόχες των ματιών

    Πηγαίνει μέσα στους δρόμους ποτέ δεν πλαγιάζει
    δρασκελώντας μικρά τετράγωνα στη ράχη της γης
    μηχανή μιας απέραντης οδύνης
    που κατάντησε να μην έχει σημασία

    Άλλοι τον άκουσαν να μιλά μοναχό καθώς περνούσε
    για σπασμένους καθρέφτες πριν από χρόνια
    για σπασμένες μορφές μέσα στους καθρέφτες
    που δεν μπορεί να συναρμολογήσει πια κανείς
    άλλοι τον άκουσαν να λέει για τον ύπνο
    εικόνες φρίκης στο κατώφλι του ύπνου
    τα πρόσωπα ανυπόφορα από τη στοργή

    Τον συνηθίσαμε είναι καλοβαλμένος κι ήσυχος
    μονάχα που πηγαίνει κλαίγοντας ολοένα
    σαν τις ιτιές στην ακροποταμιά που βλέπεις απ' το τρένο
    ξυπνώντας άσχημα κάποια συννεφιασμένη αυγή

    Τον συνηθίσαμε δεν αντιπροσωπεύει τίποτα
    σαν όλα τα πράγματα που έχετε συνηθίσει
    και σας μιλώ γι' αυτόν γιατί δε βρίσκω τίποτα
    που να μην το συνηθίσατε
    προσκυνώ

    http://www.youtube.com/watch?v=xneB2UK-_gE

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλημέρα Scepticusbatsicus και καλωςόρισες.
    Το ήξερα το τραγούδι-ποίημα και το βρίσκω πάρα πολύ καλό. Ένα από τα νοήματα του(πάντα κατά την άποψη μου) είναι ότι η λογική και η ευτυχία είναι ένας αδύνατος συνδιασμός. Κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος, γιατί η ζωή γι'αυτόν είναι αληθινή, και βλέπει τι τρομερό πράγμα είναι...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Kαλησπέρα ! Καλώς σε βρήκα..
    Θλιβερή η διαπίστωσή σου , δε το'χα σκεφτεί ποτέ έτσι..
    Προτιμώ να το ερμηνεύω σαν ενα "κράξιμο' των "καλοβαλμένων και ήσυχων" , αυτών που προσπαθούν να μην ενοχλούν για να μην ενοχλούνται , μη προσφεροντας τίποτα ουσιαστικό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Έχεις απόλυτο δίκαιο Scepticus.Αυτό που αναφέρεις είναι το βασικό νόημα του ποιήματος. Όμως είναι μια σκέψη που με "τυραννά" τις τελευταίες εβδομάδες και ήθελα να την βγάλω προς τα έξω και άρπαξα την ευκαιρία από το ποίημα. Ωστόσο, αν και φαίνεται θλιβερή, νομίζω ότι δεν είναι. Και δεν είναι γιατί η ζωή δεν είναι αληθινή, ένα όνειρο είναι το οποίο το πήραμε πολύ σοβαρά και το νομίζουμε πραγματικότητα. Δες αν θέλεις και αυτό (μετά τα πρώτα 2 λεπτά): http://www.youtube.com/watch?v=uoC8UPxzsGU

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Χαχα , συγνώμη που το χαλάω , μα αμέσως μετά τις ρομαντικές σκέψεις που έκανα και τα αναφωνητά τύπου "πωπωω , τι δίκιο που έχειειει..." , δεν άντεξα και έκανα μια τρελή σειρά συνειρμών: Ηλίθιος που παίρνει LSD και προσπαθεί να πετάξει από τη στέγη και όχι από το έδαφος -->"Iptamenos Ollandos" --> Hils Holgersson ( http://www.youtube.com/watch?v=9XwiqAziVcM )--> O Νιλς καταναλώνει μεγάλη ποσότητα παραισθησιογόνων και πηδά απ'τη στέγη προσπαθώντας να αποδείξει ότι μπορεί να πετάξει.. :))

    Ξέρω , ξέρω..Είμαι κάφρος..Σόρυ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Όχι αδελφέ δεν είσαι κάφρος αλλά δεν παίρνεις την ζωή και τόσο σοβαρά και αυτό είναι καλό! :))
    Εξάλλου εγώ τις πρώτες μου πτήσεις τις έκανα από το έδαφος ;-)
    ΥΓ. Όταν νόμισα ότι έμαθα να πετάω, τότε γκρεμοτσακίστηκα. χαχαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εγγραφή μέσω email

Enter your email address:

Blog Widget by LinkWithin