Το τελευταίο γνωμικό που κατατέθηκε

Ο Χρύσιππος ο Σολεύς είπε: " "Θα συμπεραίναμε στην περίπτωση ενός όμορφου σπιτιού ότι χτίστηκε για τους ιδιοκτήτες τους και όχι για ποντίκια. Οφείλουμε επομένως, με τον ίδιο τρόπο, να θεωρούμε το σύμπαν σαν το σπίτι των θεών.""

Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2009

Ο Αχνός στον Καθρέφτη

Το κείμενο που ακολουθεί είναι μετάφραση της εισαγωγής του βιβλίου του Don Miguel Ángel Ruiz (φώτο). Μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστιοσελίδα του για το βιβλίο κάνοντας κλικ στην φωτογραφία του.
Μπορείτε να ρίξετε μια ματιά στο πολύ ενδιαφέρον αυτό βιβλίο (Oι Τέσσερις Συμφωνίες) κάνοντας κλικ στην εικόνα του βιβλίου. Ο συγγραφέας του μοιράζεται μαζί μας κάποιες από τις σοφίες που είχανε συλλάβει οι πρόγονοι του οι Τολτέκοι και που όπως υποστηρίζει μεταδόθηκαν από δάσκαλο σε μαθητή στην πορεία όλων αυτών των χρόνων.


ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο Αχνός Πάνω στον Καθρέφτη

Τρεις χιλιάδες χρόνια πριν, υπήρχε ένας άνθρωπος ακριβώς σαν εσένα και μένα ο οποίος ζούσε σε μια πόλη περιτρυγιρισμένη από βουνά. Ο άνθρωπος αυτός σπούδαζε για να γίνει σαμάνος (γιατρός), να μάθει την γνώση των προγόνων του, αλλά δεν συμφωνούσε απόλυτα με αυτά που μάθαινε. Μέσα στην καρδιά του, ένοιωθε ότι πρέπει να υπάρχει κάτι περισσότερο.

Μια μέρα καθώς κοιμόταν σε μια σπηλιά, ονειρεύτηκε ότι είδε το σώμα του να κοιμάται. Βγήκε από την σπηλιά μια νύχτα με νέο φεγγάρι. Ο ουρανός ήταν καθαρός και μπορούσε να δει εκατομμύρια αστέρια. Τότε κάτι συνέβηκε μέσα του, το οποίο του άλλαξε την ζωή για πάντα. Κοιταξε τα χέρια του, ένοιωσε το σώμα του και άκουσε την φωνή του να λέει: "Είμαι φτιαγμένος από φως. Είμαι φτιαγμένος από αστέρια".

Κοίταξε τα αστέρια ξανά και συνειδητοποίησε ότι δεν είναι τα αστέρια που δημιουργούν το φως αλλά μάλλον το φως είναι που δημιουργεί τ'αστέρια. "Όλα είναι φτιαγμένα από το φως", είπε, "και ο χώρος ανάμεσα δεν είναι κενός". Και ήξερε ότι ότι υπάρχει είναι ένα ζωντανό πλάσμα, και ότι το φως είναι ο αγγελιαφόρος της ζωής, επειδή είναι ζωντανό και περιέχει όλες τις πληροφορίες.

Μετά κατάλαβε αν και φτιαγμένος από αστέρια, δεν ήταν αυτά τα αστέρια. "Είμαι ανάμεσα στα αστέρια", σκέφτηκε. Έτσι ονόμασε τα αστέρια tonal και το φως ανάμεσα τους nagual, και ήξερε ότι αυτό που δημιουργούσε την αρμονία και τον χώρο ανάμεσα στα δύο είναι Ζωή ή Πρόθεση. Χωρίς Ζωή, το tonal και το nagual δεν θα υπήρχαν. Ζωή είναι η δύναμη του απόλυτου, του ανώτατου, του Δημιουργού που δημιουργεί τα πάντα.

Αυτό είχε ανακαλύψει: Ότι υπάρχει είναι μια εκδήλωση (φανέρωση) του ενός ζωντανού όντος που ονομάζουμε Θεό. Όλα είναι Θεός. Και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ανθρώπινη αντίληψη είναι απλώς φως που αντιλαμβάνεται φως. Επίσης είδε ότι η ύλη είναι καθρέφτης - όλα είναι ένας καθρέφτης που αντανακλά το φως και δημιουργεί εικόνες από αυτό το φως - και ο κόσμος της ψευδαίσθησης, το Όνειρο, είναι απλώς σαν τον αχνό ο οποίος δεν μας αφήνει να δούμε αυτό που πραγματικά είμαστε. "Ο αληθινός εαυτός μας είναι αγνή αγάπη, αγνό φως", είπε.

Αυτή η συνειδητοποίηση του άλαξε την ζωή. Όταν έμαθε τι ήταν στην πραγματικότητα, κοίταξε γύρω του τους άλλους ανθρώπους και το υπόλοιπο της φύσης, και ενθουσιάστηκε με αυτό που έβλεπε. Είδε τον εαυτό του σε όλα - σε κάθε άνθρωπο, σε κάθε ζώο, σε κάθε δέντρο, στο νερό, στην βροχή, στα σύννεφα, στη γη. Και είδε ότι η Ζωή ανακάτεψε το tonal και το nagual με διαφορετικούς τρόπους για να δημιουργήσει δισεκατομμύρια εκδηλώσεις της Ζωής.


Μέσα σ'αυτά τα λίγα λεπτά κατανόησε τα πάντα. Είχε ενθουσιαστεί και η καρδιά του γέμισε με ειρήνη. Δεν μπορούσε να περιμένει να πει στους συνανθρώπους του, τι είχε ανακαλύψει. Αλλά δεν υπήρχαν λέξεις να το εξηγήσει. προσπάθησε να το πει σε άλλους, αλλά δεν μπορούσαν να τον καταλάβουν. Μπορούσαν να δουν ότι είχε αλλάξει, ότι κάτι όμορφο εκπέμπανε τα μάτια του και η φωνή του. Παρατηρήσανε ότι δεν είχε πλέον κρίση για οτιδήποτε και για κανέναν. Δεν ήταν σαν κανένα άλλον πλέον.

Μπορούσε να τους καταλάβει όλους πολύ καλά, αλλά κανένας δεν μπορούσε να τον καταλάβει. Πίστεψαν ότι ήταν μια ενσάρκωση του Θεού, και χαμογέλασε όταν το άκουσε και είπε: "Είναι αλήθεια. Είμαι Θεός. Αλλά και εσείς είστε Θεός. Είμαστε το ίδιο, εσείς και εγώ. Είμαστε εικόνες του φωτός. Είμαστε Θεός." Αλλά ακόμα οι άνθρωποι δεν τον καταλαβαίναν.

Είχε ανακαλύψει ότι ήταν καθρέφτης για τους υπόλοιπους ανθρώπους, ένας καθρέφτης μέσα στον οποίο μπορούσε να δει τον εαυτό του. "Όλοι είναι ένας καθρέφτης", είπε. Έβλεπε τον εαυτό του στον καθένα, αλλά κανένας δεν έβλεπε αυτόν σαν τον εαυτό τους. Και κατάλαβε ότι όλοι ονειρευόντουσαν, αλλά χωρίς επίγνωση, χωρίς να ξέρουν τι πραγματικά είναι. Δεν μπορούσαν να τον δούνε σαν τους εαυτούς τους επειδή υπήρχε ένας τοίχος από καπνό ή αχνό ή ομίχλη ανάμεσα στους καθρέφτες. Και αυτός ο αχνός δημιουργήθηκε από την ερμηνεία των εικόνων του φωτός - το Όνειρο των ανθρώπων.

Μετά κατάλαβε ότι σύντομα θα ξεχνούσε όλα αυτά που έμαθε. Ήθελε να θυμάται όλα τα οράματα που είχε, έτσι αποφάσισε να ονομάσει τον εαυτό του ο Αχνός στον Καθρέπτη έτσι ώστε πάντα να ξέρει ότι η ύλη είναι καθρέπτης και ο αχνός είναι αυτό που μας εμποδίζει να μάθουμε τι είμαστε. Είπε: "Είμαι ο Αχνός στον Καθρέφτη, επειδή βλέπω τον εαυτό μου σε όλους εσάς, αλλά δεν αναγνωρίζουμε ο ένας τον άλλο εξαιτίας του αχνού. Αυτός ο αχνός είναι το Όνειρο ,και ο καθρέφτης είστε εσείς, ο ονειρευτής."


8 σχόλια:

  1. Υπέροχη, απλά υπέροχη εισαγωγή... Είμαι σίγουρος ότι το βιβλίο πρέπει να είναι καταπληκτικό.

    Σε ευχαριστούμε για τις "προτάσεις" σου :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Είναι πράγματι υπέροχη η εισαγωγή φίλε Run Boy Run.
    Και το βιβλίο είναι μικρό, ευκολόπεπτο και θεωρώ αρκετά χρήσιμο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλε Ιπτάμενε είσαι ο πιο φανταστικός "σιτιστής" που υπάρχει.
    Ευχαριστώ για μια φορά ακόμη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Οι προμηθευτές, καλέ μου φίλε... φταίνε ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τρέχεις και δεν σε προλαβαίνω. Θαυμάζω την ευρημετικότητά σου σχετικά με τα θέματα, που αναρτάς. Καθώς και τον πλούτο των γνώσεων. Που δε συνιστούν φλυαρία, αλλά μια μεθοδική περιπλάνηση γύρω απ' την ουσία των πραγμάτων και των νοημάτων.
    Στο σχετικό με το "Λόγο και τη φλυαρία", αλλά και σε τούτο δω παραπέμπεις στον Ηράκλειτο.
    Που έχει βασικό στοιχείο της φιλοσοφίας του το Λόγο. Και για την προκειμένη περίπτωση λέει πώς όλα είναι Θεός.
    Εγώ θα πω απλά ότι όλα πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε το σεβασμό, που αντιμετωπίζουμε καθετί, που θεωρούμε ιερό και άγιο.
    Το "αχνός στον καθρέφτη"ο Παύλος το λέει "έσοπτρον εν αινίγματι".(Α΄Κορινθίους: ΙΓ:12).
    Που σημαίνει ότι τα καθαρά πνεύματα συναντώνται. Έστω και αν υπάρχουν αναμεσά τους οι κουρτίνες του αχνού και των αινιγμάτων...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλημέρα Ιπτάμενε Ολλανδέ.Τι μου θύμησες τώρα.Πρίν μερικά χρόνια παρακολούθησα ένα ντοκυμαντλερ στην τηλεόραση,όπου έδειχνε την ζωή των μοναχών σε κάποιο μοναστήρι.Μιλούσαν οι πάντες από τον ηγούμενο μέχρι τον τελευταίο καλόγερο.Όλοι τους είπαν πόσο δύσκολη είναι η ζωή του μοναχού αλλά αν ζείς με βάση τις δέκα εντολές όλα είναι καλά και νιώθεις τι εστί θεός.Αυτός όμως που μου έκανε εντύπωση ήταν ο ΤΡΕΛΟΣ.Ετσι έλεγαν οι υπόλοιποι έναν τύπο ο οποίος ήταν διαφορετικός και ο μόνος που χαμογελούσε.Ο τρελός λοιπόν,μια χειμωνιάτικη μέρα καθώς περπατούσε στο δάσος,παρατηρούσε και θαύμαζε όλα αυτά που δεν μπορεί να φτιάξει ο άνθρωπος.Ξάφνου βλέπει στο χιόνι κάτι χνάρια.Τα κοίταξε για κάμποση ώρα και γαλήνεψε η ψυχή του. ΑΥΤΟΣ είναι ο ΘΕΟΣ είπε.Αμέσως πήγε το είπε στους άλλους καλογέρους και τους πήγε να δούνε τα χνάρια του θεού.Α ρε τρελέ,του είπαν,αυτές είναι πατημασιές από λύκο,σιγά μην έρχονταν ο θεός να παρουσιαστεί σε σένα του είπαν και έφυγαν.Έτσι, έμεινε πάλι μόνος ο τρελός χαρούμενος όμως που κατανόησε επιτέλους τι είναι ο θεός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Nομίζω πως μόλις διάβασα με λέξεις τις σκέψεις μου περί Θεού!
    Ο οποίος είναι τα πάντα και είναι και το τίποτα ανάμεσα στα πάντα που δημιουργεί όμως κάτι κατά συνέπεια. Είμαι εγώ (χωρίς να το λέω εγωιστικά) και είναι όλοι, όλα τα είδη των πλασμάτων.
    Απλές σκέψεις όμορφα δωσμένες, που όμως εξηγούν πολλά και που στην ουσία τους, θα έλυναν πολλά προβλήματα στις σύγχρονες θρησκείες.
    Θα ψάξω το βιβλίο πάντως, έχω περιέργεια πώς συνεχίζει. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @ παπα-Ηλίας

    Καλέ μου φίλε παπα-Ηλία,
    μου άρεσε πολύ αυτό το "μεθοδική περιπλάνηση γύρω από την ουσία των πραγμάτων και των νοημάτων". Βέβαια μεθοδική δεν θα μπορούσα να το πω, μια που δεν έχω καμμία ιδιαίτερη μέθοδο, αλλά περιπλάνηση σίγουρα...
    Τον Ηράκλειτο φαίνεται ότι τον έχεις μελετήσει τόσο όσο να τον κάνεις από σκοτεινό, φωτεινό! Μακάρι να μπορούσα να βγάλω και εγώ τόσα νοήματα από ένα βιβλίο με ρήσεις του, που κάποτε διάβασα...
    Και ο απόστολος Παύλος φαίνεται να εννοεί το ίδιο ακριβώς και σ'ευχαριστώ για την υπόδειξη, μια που μου είχε διαφύγει...

    Πάντως, οφείλω να πω ότι όσο διαρκεί αυτή η περιπλάνηση, βρίσκω όλο και περισσότερες ομοιότητες στα λόγια (γραπτά) αυτών που έρχονται στο δρόμο μου και επιλέγω ως οδηγούς.


    @Tiktos

    Φίλε Tiktos,

    Ευτυχισμένος ήταν ο μοναχός, όχι τρελλός. Για τους άλλους είναι που δεν ξέρω... ;-)


    @Λευκή

    Φίλη Λευκή,
    επειδή ασχολήθηκα λίγο με αρκετές θρησκείες, είδα ότι το πρόβλημα βρίσκεται στο πως τις ερμηνεύει κανείς. Και δεδομένου ότι εμείς οι άνθρωποι έχουμε μια τάση προς την εξουσία και την δύναμη, καταλαβαίνεις γιατί οδηγεί πάντα σε προβλήματα...
    Είναι ένα θέμα που θα αναρτηθεί (Θεού θέλοντος) μελλοντικά!

    Όσο για το βιβλίο έχει πολλές όμορφες σκέψεις και είναι ευκολόπεπτο. Μόνο που δεν ξέρω αν έχει μεταφραστεί στα Ελληνικά. Ψάξτο και αν δεν το βρεις μπορείς να το παραγγείλεις από το ίντερνετ (Amazon, Albiris).

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Εγγραφή μέσω email

Enter your email address:

Blog Widget by LinkWithin