Το τελευταίο γνωμικό που κατατέθηκε

Ο Χρύσιππος ο Σολεύς είπε: " "Θα συμπεραίναμε στην περίπτωση ενός όμορφου σπιτιού ότι χτίστηκε για τους ιδιοκτήτες τους και όχι για ποντίκια. Οφείλουμε επομένως, με τον ίδιο τρόπο, να θεωρούμε το σύμπαν σαν το σπίτι των θεών.""

Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2012

’Αστοιχείωτοι είμεθα όλοι...

’Αστοιχείωτοι είμεθα όλοι, είτε γράφοντες, είτε πολιτευόμενοι, είτε έπιστήμονες, είτε άλλως οπωσδήποτε δρώντες σήμερον έν Έλλάδι υπό πάσαν έποψιν.
Αστοι­χείωτοι πνευματικώς, άστοιχείωτοι ήθικώς, άστοιχείωτοι ψυχικώς, άστοιχείωτοι κοινωνικώς.


Ό νέος ελλην, ό εισερχόμενος σήμερον εις τήν ζωήν, εισέρχεται άπαράλλακτα όπως το νεογέννητον γατί ή τό άρτίτοκον κουτάβι. Οι γονείς του τον γεννούν διά νά τον γεννήσουν, ομοίως όπως οι σκύλοι ή οι αίλουροι.

Καί έκπληρούν ομοίως, επίσης εύσυνειδήτως, όλα τά φυσιολογικά των πρός αύτόν καθήκοντα. Άλλ’ άν τούς έλεγε τυχόν κανείς ότι έκτος αύτών έχουν καί άλλα, πολύ θά τούς έξέπληττε βεβαίως.

Άπό τήν οικογένειαν λοιπόν δεν έχει νά περιμένη καμμίαν προπαρασκευήν διά τίποτε άπολύτως.

Τά σχο­λεία εις τά όποια άρχίζει νά φοιτά, εάν δεν τού στρεβλώνουν καί τό πνεύμα του-καί τήν ψυχήν του καί τό σώμα του καί τον χαρακτήρα του, δέν τον παρασκευάζουν βέβαια καί αύτά διά τίποτε άλλο, ή τό πολύ-πολύ νά γίνη φοιτητής.

Τό πανεπιστήμιον, άν ύπάγη εις αύτό, καί έννενήντα έπί τοΐς έκατόν θα πάγη, δεν τον παρασκευάζει παρά διά νά γίνη δικηγόρος, ιατρός ή δάσκαλος, ύφ’ ήν έννοιαν έννοήθησαν αί έπιστήμαι αύται εις τον τόπον μας, απλά τούτέστι και χυδαία βιοποριστικά επαγγέλματα.

Καί ή κοινωνία, όταν θά έβγη εις αύτήν, άμόρφωτος καί αύτή καί άκατάρτιστος καί άνερμάτιστος εντελώς, ώς μόνον καθήκον της νομίζει ν’ άρχίση νά τον κυλίη εις τά θολά της κύματα, φούσκαν κενήν, μηδενικόν μεταξύ μηδενικών, χάος εντός χάους.

Κανείς καί τίποτε δεν τον έδίδαξε νά βλέπη, κανείς καί τίποτε δέν τον έδίδαξε ν’ άκούη, κανείς καί τίποτε νά σκέπτεται, τίποτε καί κανείς νά έννοή, κανείς καί τίποτε νά ένεργή, τίποτε καί κανείς νά εργάζεται, κανείς καί τίποτε νά ύπάρχη ώς άνθρωπος εν γένει.

Τόρα, αν εχη ιδιοφυίαν τινά, αν ή άργιλλος άπό τήν όποίαν έγινε δέν είνε πολύ κοινή, άν ή φύσις τον έπροίκισε μέ κάποιαν πρωτοτυπίαν χαρακτήρος, μέ κάποιαν δύναμιν πνεύματος, με κάποιαν ίσχύν ψυ­χής, με συστατικά τινά υπεροχής οίασδήποτε, άρχίζει μόνος του νά βλέπη, ν’ άκούη, νά σκέπτεται, νά έννοή, νά διδάσκεται, νά μελετά, νά κινήται, άρχίζει μόνος του νά συμπληρόνη τήν άτελεστάτην ύπαρξίν του, άρχίζει άναμιγνυόμενος εις τήν ζωήν νά προσπαθή νά μάθη έξ αύτής —άντί πόσου καιρού ίσως χαμένου, άντί πόσων πολλάκις άλγηδόνων!—- ό,τι έπρεπε νά ήξεύρη σχεδόν προτού έμβη εις αύτήν καί ό,τι δέν έμαθεν, άρχίζει νά προσπαθή άφ’ εαυτού νά γίνη άνθρω­πος πλήρης καί νά μήν άπομείνη δίπουν άπτερον όπως έγεννήθη. Άν δέν τά έχη τά φυσικά αύτά συστατικά, αιώνια του ή μνήμη! Κλαίτε τον καί άπό ζωντανόν! Είτε υπάρχει είτε δέν υπάρχει, είνε τό αύτό.

Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2012

Μια άλλη ματιά στην ιστορία


Dai Duda , 2006 - 100 personalities of the human history

 "Ιστορία:
Ένας απολογισμός ως επί το πλείστον ψευδής,
γεγονότων ως επί το πλείστον ασήμαντων,
που απαρτίζονται από
ηγεμόνες ως επί το πλείστον απατεώνες,
και στρατιώτες ως επί το πλείστον ανόητους." 
- Ambrose Bierce (The Devil's Dictionary)

Ξεκινώ που λες, αγαπητέ αναγνώστη, να διαβάσω το "Εγώ ο Κλαύδιος" του Robert Graves και το βιβλίο ξεκινάει με το ακόλουθο απόσπασμα του Tacitus
"…A story that was the subject of every variety of misrepresentation, not only by those who then lived but likewise in succeeding times: so true is it that all transactions of  importance are wrapt in doubt and obscurity; while some hold for certain facts the most precarious hearsays, others turn facts into falsehood; and both are exaggerated by posterity.
"...Μια ιστορία που αποτέλεσε το αντικείμενο κάθε είδους διαστρέβλωσης, όχι μόνο από αυτούς που ζούσαν τότε, αλλά ομοίως και στους καιρούς που ακολούθησαν: τόσο αλήθεια είναι αυτό ώστε όλες οι πράξεις εξέχουσας σημασίας είναι περιτυλιγμένες στην αμφιβολία και το σκοτάδι· ενώ κάποιοι θεωρούν ως σίγουρα γεγονότα τις πιο επισφαλείς φήμες κάποιοι άλλοι μετατρέπουν τα γεγονότα σε ψέμα· και μεγαλοποιούνται και οι δύο απ' τους μεταγενέστερους."
 Άκουγα πριν μέρες την εκπομπή ενός φίλου (όλες οι εκπομπές εδώ), έλεγε από την μία για τα αγάλματα που θα στήσουν οι επερχόμενες γενιές σε όλους αυτούς τους προδότες που έχουμε για αντιπροσώπους, και από την άλλη για την εισαγγελική έρευνα για την προσπάθεια δολοφονίας του Καραμανλή όπου περιγράφοντάς την, με το μοναδικό του τρόπο, έλεγε ότι ο καταδιωκόμενος Καραμανλής διέφυγε τον κίνδυνο βρίσκοντας ασφαλές καταφύγιο σε σουβλατζίδικο. 
Ευχαριστώ που υπάρχεις φίλε. 
 ΥΓ. Περισσότερες πληροφορίες για τη φωτογραφία εδώ


Εγγραφή μέσω email

Enter your email address:

Blog Widget by LinkWithin